Ο Σεπτέμβριος είναι ο μήνας που περισσότερο απ’ όλους ερχόμαστε με διάθεση για αλλαγές, η τοξική δουλειά και υψηλός μισθός είναι ένα από τα θέματα που πολλούς ανθρώπους εκεί έξω απασχολούν. Τι να διαλέξεις άραγε γιατί το να βρεις έναν εργασιακό παράδεισο που να καλύπτει όλα τα κουτάκια σου, ξέρεις ότι είναι σχεδόν ουτοπικό σενάριο. Δεν μπορείς να τα βρεις όλα εκεί έξω αλλά τουλάχιστον αν είσαι σε αυτή τη φάση μπορείς να τα βάλεις σε μια σειρά.

Τοξική δουλειά και υψηλός μισθός

Τι να λέμε τώρα; Πώς να το βάλεις σε μια ζυγαριά και να το ζυγίσεις; Πώς μπορείς να βάλεις ένα λογικό πλαίσιο ανάμεσα σε έναν καλό μισθό, πράγμα που όλοι ξέρουμε ότι είναι σπάνιο σήμερα και ταυτόχρονα το να παλεύεις κάθε μέρα με την αξιοπρέπειά σου και τις αξίες σου. Με τοξικότητα, με υποβιβασμό, με μούτρα, με θυμό, με χαρακτηρισμούς και ταμπέλες, με τα νεύρα του καθενός που στερείται διάγνωσης. Που σε κρατά εκεί μόνο και μόνο γιατί σε πληρώνει κάθε μήνα.

Αυτή η δουλειά είναι το μεγαλύτερο σχολείο της ζωής σου. Βγαίνεις δυνατότερος κάθε μέρα φεύγοντας από το γραφείο. Φτιάχνεις δυνατό στομάχι και ταυτόχρονα δυναμώνεις κάθε μέρα και περισσότερο. Αν τα καταφέρεις και δε σε ρουφήξει μέσα της αυτή η τραγικά μη λειτουργική κατάσταση.

Πώς να δώσεις την ενέργειά σου όταν δεν εκτιμάσαι ως άνθρωπος. Όταν δεν νιώθεις ότι οι άνθρωποι σε σέβονται για την ποιότητά σου αλλά και για την δουλειά που κάνεις. Ο μισθός «χρυσώνει το χάπι», συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις οι εργοδότες γνωρίζουν ότι δεν κελεπούρια γι’αυτό και τα χρήματα είναι καλά.

πώς να γίνω καλύτερος στη δουλειά
Pexels

Καλό κλίμα και λίγα χρήματα

Από την άλλη μεριά, αν έχεις βιώσει αυτό που σου περιγράφω παραπάνω και ξαφνικά σκάσεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τότε εννοείται η ζυγαριά κλείνει προς την προσωπική σου ευτυχία. Είναι ευτυχία να πηγαίνεις σε μια δουλειά που θες να πας. Που θες να δώσεις την ενέργειά σου και τη φαιά ουσία σου, που θες να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό ακόμα και αν αυτό δεν μεταφράζεται στον τραπεζικό σου λογαριασμό.

Σίγουρα όταν κάνουμε μια δουλειά, ειδικά όταν δίνουμε το 100% του εαυτού μας και των δυνατοτήτων μας, θέλουμε αυτό να εκτιμάται και με τις οικονομικές απολαβές γιατί είναι και αυτό σημαντικό. Δεν κάνουμε φιλανθρωπικό έργο. Δουλεύουμε και θέλουμε αυτό το να εκτιμηθεί και με τον μισθό.

Ο μισθός είναι κάτι που ξεκαθαρίζεται την ημέρα που αποφασίζεις ότι θα ξεκινήσεις δουλειά. Δεν είναι κάτι που σου έρχεται σαν έκπληξη. Ξέρεις ότι θα πας να δώσεις το έργο αυτό για ένα συγκεκριμένο μισθό. Το ότι ο νέος εργοδότης έχει ένα κλίμα σεβασμού, αλληλοεκτίμησης και περνάτε καλά, είναι υπέροχο να συμβαίνει.

Σε όσους δεν έχουν ζήσει σε τοξικά περιβάλλοντα είναι αδύνατον να καταλάβουν πόσο ευλογημένοι είναι που δουλεύουν σε ένα περιβάλλον σεβασμού και εκτίμησης. Είναι αξία ανεκτίμητη.

Δεν μπορούμε να τα έχουμε και δύο δηλαδή;

Μπορεί το τοξικό αφεντικό να είναι ένας άνθρωπος που δεν χρειάζεται κανείς στη ζωή του, αλλά και το να έχεις ένα χαμηλό μισθό σε έναν εργασιακό παράδεισο είναι σαν να είσαι στη μέση μιας ερήμου, να βλέπεις την όαση, να κάθεσαι κάτω από τους κοκοφοίνικες και να δροσίζεσαι αλλά να σου δίνουν νερό με το σταγονόμετρο. Μπορεί να να νιώθεις ευγνωμοσύνη που τουλάχιστον δεν καίγεσαι στην έρημο αλλά δεν ξεδιψάς κιόλας.

Το να παραμένεις σε μια εργασία που περνάς καλά αλλά είσαι κακοπληρωμένος, είναι και αυτή μια ένδειξη μη σεβασμού. Μπορεί ο μισθός για τη θέση να είναι στάνταρ. Μπορεί η αγορά να δίνει ένα συγκεκριμένο μισθό, όμως αν δουλεύεις κάποια χρόνια σε μια θέση, οι αξιολογήσεις σου είναι καλές, φέρνεις αποτελέσματα στη δουλειά σου, πρέπει να γίνεται επιτέλους κάποτε η συζήτηση για αύξηση.

Τι κρύβεται κάτω από όλα αυτά;

Και στις δύο περιπτώσεις κρύβεται μόνο ένα πράγμα από κάτω. Ότι είναι δικό σου χρέος να αναγνωρίσεις τη δική σου αξία, την εξέλιξή σου και το αποτέλεσμα που δίνεις στην δουλειά σου. Όλα αυτά δηλαδή που προσφέρεις κάθε μέρα με το έργο που παράγεις. Όπως μεταφράζεται αυτό εκεί έξω.

Φυσικά είναι βολικό το γεγονός ότι εσύ ακόμα δεν έχεις καταλάβει τι προσφέρεις, δεν έχεις σηκώσει τα μάτια σου να χαράξεις και να τιμήσεις τα προσωπικά σου όρια, παραμένοντας σε μια κακοπληρωμένη δουλειά, σε μια δουλειά που παλεύεις καθημερινά με τοξικές καταστάσεις. Σίγουρα η τοξικότητα είναι ό,τι χειρότερο, αλλά και το να περαμένεις σε μια δουλειά χωρίς οικονομική εξέλιξη είναι με μαθηματική ακρίβεια αδιέξοδος δρόμος που δεν μπορεί για πολύ να ευδοκιμήσει όσο καλό και αν είναι το κλίμα καλό.

Αξίζει να θυσιάσω τη Dream job μου για χάρη της ομάδας;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News