Το τελευταίο διάστημα παρακολουθώ πολύ στενά τον Γιώργο Καπουτζίδη αλλά και τον Σωτήρη Τσαφούλια. Εκτιμώ αφάνταστα την σωστή χρήση του λόγου τους, τη ταπεινότητα που βγάζουν σε σύγκριση με την πλειοψηφία της ελληνικής showbiz και το ότι θίγουν θέματα που για κάποιο λόγο τα θεωρούμε αυτονόητα ή «θέματα που θα φέρουν αρνητικό αντίκτυπο στην εικόνα μας» και δεν τα θίγουμε.

Θέματα όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον βιασμό, την λεκτική και σωματική κακοποίηση.

Και χαίρομαι που διαβάζω και ακούω σε συνεντεύξεις τους να μιλάνε ανοικτά, να παίρνουν θέση, να τα φέρνουν στην επικαιρότητα. Και στη συνέχεια διαβάζω άρθρα και βλέπω τηλεοπτικές εκπομπές που αναπαράγουν τις δηλώσεις τους και χαίρομαι. Όχι μεγάλη χαρά, μη φανταστείς, γιατί συνήθως μένουν στο τι είπε ο Γιώργος Καπουτζίδης και όχι στη σοβαρότητα του θέματος που απασχόλησε τη δήλωση του, ώστε στην συνέχεια να απλώσουν το θέμα, να κάνουν έρευνα, να περάσουν και άλλα μηνύματα. Ή να πάρει η κοινωνία αυτό το θέμα και να το δουλέψει.

Μάλλον ζητάω πολλά.

Και μετά έρχονται οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές των δηλώσεων και σου λένε «Γιατί να παίρνει τόσα εύσημα κανείς για το αυτονόητο;». Και σκέφτεσαι ότι αυτή η δήλωσή του Σωτήρη Τσαφούλια ίσως είναι και πιο σημαντική από την προηγούμενη. Καθώς, δυστυχώς, θεωρούμε αυτονόητα, πράγματα που στην ουσία τους και στην ρεαλιστική καθημερινότητα μας ΔΕΝ είναι καθόλου αυτονόητα.

Πρόσφατα το είχε δηλώσει και ο Πάνος Βλάχος σε μια συνέντευξή του λέγοντας πώς ο Τσαφούλιας γίνεται viral κάθε φορά που λέει κάτι αυτονόητο.

Ας πάρουμε το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μιλάει ανοικτά για τη σεξουαλική του προτίμηση, υποστηρίζει τα δικαιώματα των ανθρώπων -όλων των ανθρώπων- και μέσα από τις δηλώσεις του φέρνει στο επίκεντρο των συζητήσεων το θέμα της ελευθερίας και των δικαιωμάτων της LGBTQI+ κοινότητας. Προχθες, Σάββατο, σχολιάζοντας τον τελικό της Eurovision και πιο συγκεκριμένα τη συμμετοχή της Σουηδίας, αναφέρθηκε στα σχόλια που δέχεται ο ίδιος για την παρουσία του στα βραβεία.

«Αυτή ήταν η Cornelia Jakobs από τη Σουηδία, πολύ θερμή υποδοχή στο στάδιο για ένα από τα φαβορί της βραδιάς. Και βλέπετε, εγώ δεν είπα τίποτα. Κύριος, γιατί ψηφίζετε σήμερα και θέλω να έχετε καθαρό μυαλό»

Ο Γιώργος Καπουτζίδης, μάλιστα, είπε στη συνέχεια:

«Επίσης, την Πέμπτη που σχολίαζα τη Σουηδία, κάποιος μου έγραψε ότι είμαι κακιά αδερφή. Που αδερφή είμαι, αλλά είμαι καλή. Κι όμορφη κι έξυπνη και πετυχημένη. Και μη σοκάρεστε, μη σοκάρεστε. Αυτά πρέπει να τα συζητάμε. Και να τα συζητάμε ανοιχτά. Αν δεν τα συζητήσουμε, δεν θα τα αντιμετωπίσουμε ποτέ».

Όλοι μας. Και το εννοώ το όλοι μας, είτε μιλάμε για μεμονωμένες προσωπικότητες είτε μιλάμε για Μέσα και σελίδες στα social media, τον χειροκροτήσαμε, υποκλιθήκαμε στο μεγαλείο του και τον ευχαριστήσουμε που μίλησε γι ακόμα μία φορά δημόσια.

Στο ipop συγκεκριμένα τον χαρακτηρίσαμε «Ακομπλεξάριστο όπως πάντα» και κλείσαμε λέγοντας «Ένα μεγάλο μπράβο για ακόμη μια φορά στον Γιώργο Καπουτζίδη για το ήθος του και τις αξίες που πρεσβεύει! Η φωνή τέτοιων ανθρώπων όχι μόνο αξίζει, αλλά και επιβάλλεται να ακούγεται».

Την ίδια γραμμή είχαν και όλα τα άρθρα που κυκλοφόρησαν, όλα τα posts στα social media.

Ας πάρουμε μία ανάσα, όμως, και να σκεφτούμε λίγο παραπάνω.

Τι είπε σ’ αυτή τη δήλωση του ο κ. Καπουτζίδης;
Ότι είναι ομοφυλόφιλος, όμορφος, έξυπνος και πετυχημένος.
Δεν είπε κάτι που αξίζει να χειροκροτήσουμε. Σωστά;

Σκέψου αντίστοιχα να βγαίνει η κ. Μενεγάκη και να λέει «Είμαι ετεροφυλόφιλη, όμορφη, έξυπνη και πετυχημένη». Θα την χειροκροτούσαμε; Θα της λέγαμε συγχαρητήρια που έκανε μία τέτοια δήλωση;

Σίγουρα η απάντηση είναι όχι.

Ας δούμε τώρα στο παραπάνω απλό παράδειγμα ποια είναι η διαφορά. Ο κ. Καπουτζίδης είπε ότι συνδέεται ερωτικά και συναισθηματικά με άτομα του ίδιου φύλου ενώ η κ. Μενεγάκη ότι συνδέεται ερωτικά και συναισθηματικά με άτομα του άλλου φύλου.

Αυτή η δήλωση του κ. Καπουτζίδη, λοιπόν, γιατί να μας κάνει να του πούμε μπράβο;
Δεν θα έπρεπε να περάσει στα αζήτητα -ειδικά τα δημοσιογραφικά- άντε να σχολιαστεί ως «Ο Γιώργος Καπουτζίδης απαντά σε τρολ στο twitter».

Γιατί εν έτει 2022 να πρέπει να νιώσουμε ιδιαίτερα όταν κάποιος λέει τα αυτονόητα;

Και γιατί εν έτει 2022 να πρέπει να δοθούν μάχες για τα αυτονόητα;

Γιατί, ο κ. Καπουτζίδης όντως κάνει μάχη για τα αυτονόητα, τα ίσα ανθρώπινα δικαιώματα.

Μήπως αντί να τον χειροκροτήσουμε, αντί να τον κάνουμε τίτλο να του κάναμε το σπουδαίο δώρο (σε εκείνον και σε όλους) να μην χρειάζεται να πει όσα λέει γιατί θα είναι όντως αυτονόητα; Μήπως αντί να τον χειροκροτήσουμε να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ότι το να παντρευτούν δύο άνθρωποι εν έτη 2022 θα έπρεπε να μην έχει διακρίσεις; Μήπως αντί να τον χειροκροτήσουμε να απαιτήσουμε από τους εαυτούς μας και μετά από την κοινωνία ολόκληρη και την Κυβέρνηση να θεσμοθετηθεί το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ των ανθρώπινων ελευθεριών και δικαιωμάτων σε όλους;

Μήπως επιτέλους τα αυτονόητα να γίνουν αυτονόητα;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News