Δεν είναι μία, δεν είναι δύο, δεν είναι ούτε καν τρεις οι φορές που έχουμε δει στις οθόνες μας υποτιμητικά σκηνικά να εκτυλίσσονται κι εμείς να μένουμε απλοί θεατές σε αυτά. Η υποκρισία και η ταπείνωση στην ελληνική τηλεόραση δεν έχουν τελειωμό και το μόνο που κάνουμε είναι εν τέλει να μένουμε απορροφημένοι στους καναπέδες μας και να μετράμε ανάρμοστα σχόλια.

Η ηθική κατάπτωση της σημερινής κοινωνίας δεν αποτελεί πρωτοφανές φαινόμενο, όμως η ταπείνωση στην οποία έχει καταλήξει η ελληνική τηλεόραση έχει παραγίνει. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, αναφέρομαι κυρίως στις εν γένει δηλώσεις που ακούμε κατά καιρούς και στις συμπεριφορές που ανεχόμαστε τηλεοπτικά. Ο καθένας έχει τη δυνατότητα στο βωμό της δημοσιότητας να καταπατήσει την ηθική και την ισότητα για μεγαλύτερα νούμερα. Ο σεξισμός πάει σύννεφο και το καυστικό χιούμορ δεν είναι αρκετό πια για να μας κάνει να βλέπουμε μια εκπομπή και να μην αλλάζουμε κανάλι.

Λίγες σκέψεις για την τηλεόραση την εποχή του κορονοϊού

Τα παραδείγματα ποικίλλουν και οι κακόγουστες συμπεριφορές όλο και αυξάνονται. Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω… Από το Bachelor που προβάλλει το πρότυπο της γυναίκας που μαλλιοτραβιέται για έναν άνδρα και πέφτει στα πατώματα γι’ αυτόν; Ή από το reality του Μεγάλου Αδερφού που ούτε να γράψω λέξη γι’ αυτό δεν θέλω… Για να μην αναλύσω την τελειότητα που προβάλλεται απ’ όλους όσους βγαίνουν στο γυαλί τη στιγμή που η εικόνα που βλέπουμε γι’ αυτούς είναι μίλια μακριά από την πραγματική.

Κατηγορούμε την ελληνική τηλεόραση ότι έχει «χαλάσει», ότι έχει ξεπέσει, ότι έχει αποκτήσει μια υποκρισία όπως ποτέ άλλοτε, όμως εμείς είμαστε αυτοί που τη διαμορφώνουμε. Και δεν αναφέρομαι φυσικά αποκλειστικά στους συναδέλφους, δημοσιογράφους που την απαρτίζουν, καθώς στην τηλεόραση εμφανίζονται και πολλά ακόμη άτομα, όπως εκείνα που καλούνται σε εκπομπές ή παίρνουν μέρος σε reality. Και είναι κι οι υπόλοιποι άνθρωποι, όλοι εμείς που βλέπουμε τηλεόραση και δεν την έχουμε απαρνηθεί ακόμη, που επιλέγουμε το κανάλι/ την εκπομπή/ το reality, στο οποίο θα δώσουμε μεγαλύτερα νούμερα με την τηλεθέασή μας.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Όταν το κανάλι του Φαλήρου βάζει ταινία με τον Tom Cruise θέλω να την δω, αλλά όταν στη συνέχεια ακολουθεί το reality εγκλεισμού μέσα σ’ ένα σπίτι με κάποιον να τους παρακολουθεί το αλλάζω αμέσως. Κι αυτό ισχύει και με τα υπόλοιπα κανάλια φυσικά, για να μην θίξω κάποιο.

Σημασία δεν έχει το κανάλι, αλλά το περιεχόμενο.

Όσο κι αν αγαπάς ένα κανάλι ή μία εκπομπή, όταν βλέπεις κάτι το οποίο υποτιμά κάποιον, το αλλάζεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί να επιμένουμε να βλέπουμε μη ποιοτικό περιεχόμενο. Μπορεί από την πλευρά τους οι εκπομπές και οι ιθύνοντες να προσκαλούν κάποιον για χάρη της τηλεθέασης, όμως το να μη μείνεις αμέτοχος ως τηλεθεατής δεν είναι δύσκολο. Και μην ξεχνάς ότι το κάνουν γιατί επιβεβαιωμένα έχουν δει ότι μερικά πρόσωπα με σεξιστικές ή ρατσιστικές απόψεις «πουλάνε». Φυσικά και «πουλάει» το να βλέπουμε κάθε Σάββατο πχ τον ίδιο άνθρωπο να εκφράζει υποτιμητικές απόψεις στο reality που συμμετέχει και από την επόμενη μέρα να τις σχολιάζουμε στα πρωινάδικα και τα sites. Φυσικά και «πουλάει» η προσβολή που θα πεις δημοσίως για κάποιον, γιατί μετά θα πάνε όλοι σε αυτόν τον κάποιον να του πάρουν συνέντευξη κι έτσι θα ξεκινήσει ένα ωραίο debate μεταξύ των δύο με μεσάζοντες τους δημοσιογράφους. Όμως, φταίνε οι δημοσιογράφοι που ακολουθούν αυτή την τακτική ή μήπως και όλοι εμείς οι τηλεθεατές έχουμε μερίδιο ευθύνης, διότι πολύ απλά δεν αλλάζουμε κανάλι; Και ναι, υπάρχουν εκπομπές που δεν έχουν μπει ακόμη στην παραπάνω διαδικασία.

Δεν μπορώ, βέβαια, να είμαι απόλυτη γιατί πριν από μόλις λίγα χρόνια μερικά από τα reality που βλέπουμε μέχρι και σήμερα είχαν πολύ μεγαλύτερα νούμερα από τα τωρινά και σ’ αυτό έχει συμβάλλει μεταξύ άλλων το γεγονός ότι επιλέγουμε να βλέπουμε περισσότερες σειρές σε σχέση με πριν. Όμως κοντεύουμε στο 2022 και κάποιες εκπομπές δε θα έπρεπε να είχαν θέση στις οθόνες μας, όπως δε θα έπρεπε να είχαν τόση προβολή και άτομα με ανάρμοστες απόψεις που προτιμούν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους και να κρίνουν, προβάλλοντας μια εξαιρετική εικόνα της ζωής τους. Αλλά σε αυτό το σημείο να πω την κλισέ φράση «κανείς δεν είναι τέλειος» και ούτε όλοι αυτοί που το παίζουν μοναδικοί και υπέροχοι είναι.

Γκέι φιλί στην ελληνική τηλεόραση: Καλωσήρθαμε στο 2021

Πόση ταπείνωση στην ελληνική τηλεόραση να αντέξουμε πια;

Κι έχω και την 8χρονη ανιψιά μου που αναρωτιέται και με ρωτά γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι Άγιοι έχουν βήμα στη δημοσιότητα και στην τηλεόραση και γιατί 20 γυναίκες τρέχουν πίσω από έναν άνδρα. «Γιατί πρέπει να τους ακούμε αφού δεν λένε κάτι έξυπνο;» Μήπως γιατί έχουμε πέσει κι εμείς στην παγίδα να ενισχύουμε τα λάθος πρότυπα; Ή μήπως διότι περιμένουμε να δούμε μέχρι πού θα φτάσουν;

Το θέμα είναι ότι ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑΜΕ! Δεν θέλουμε άλλον έναν «τέλειο» φαινομενικά άνθρωπο με πτυχία να μας αναλύει τις σεξιστικές του απόψεις, προβάλλοντας το υπέροχο εγώ του εις βάρος άλλων. Δεν θέλουμε καμία άλλη εκπομπή που να προσβάλλει οποιονδήποτε άνθρωπο. Δεν θέλουμε κανέναν τηλεθεατή να νιώθει μειονεκτικά με όσα βλέπει στην ελληνική τηλεόραση.

Γιατί όλοι όσοι βρίσκονται στην τηλεόραση ή στη δημοσιότητα δεν σημαίνει ότι είναι τέλειοι. Γιατί κανείς μας δεν είναι τέλειος, ούτε και η ελληνική τηλεόραση είναι τέλεια και μπορεί και να μην γίνει ποτέ, αλλά ας δώσουμε όλοι με τον τρόπο μας την ευκαιρία ανάδειξης λίγο πιο ποιοτικού και μη εξευτελιστικού περιεχομένου.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News