Γιατί έχουμε σταματήσει να αγαπάμε; Γιατί ο κόσμος μας δεν αλλάζει συνεχώς προς το θετικό; Γιατί κάνουμε βήματα πίσω;

Ξύπνησα μια μέρα και συνειδητοποίησα ότι συνεχίζουμε να μιλάμε και να ζητάμε τα αυτονόητα: την ισότητα, τον σεβασμό, την αγάπη. Μέσα στον Ιούνιο ασχοληθήκαμε και συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με μία γυναίκα που έκρινε την εμφάνιση των γυναικών, με το συνέδριο γονιμότητας και τις μήτρες μας, με έναν τρανς που επειδή για κάποιους ήταν διαφορετικός βίωσε την απόρριψη και την εγκατάλειψη, με μία ακόμη γυναικοκτονία από σύζυγο που βάφτισε την τρέλα και την αρρώστια αγάπη κι έρωτα.

Μήπως να βρίσκαμε άλλους τρόπους να αντιδράσουμε σε όσα μας ενοχλούν;

Ασχολούμαστε με τον Μήνα Υπερηφάνειας λες και είναι κάτι κακό με την Ουγγαρία να απαγορεύει με νόμο την “προώθηση” της ομοφυλοφιλίας στους ανήλικους.

Αν με ρώταγες πριν καιρό αν θα γίνουν όλα αυτά θα σου έλεγα “στον δικό μας κόσμο; το 2021; μπα, όχι”. Κι όμως έγιναν. Και συνεχίζουμε να είμαστε θεατές πολλών άσχημων ιστοριών. Μέσα σ’ ένα μήνα όλα αυτά, και δεν έχει τελειώσει ακόμα. Κι ίσως να θέλαμε να νιώθουμε πιο κοντά σ’ έναν φιλελεύθερο κόσμο όπου όλα είναι ρόδινα και κυριαρχούν η ισότητα και ο σεβασμός, όμως αυτό δεν συμβαίνει.

Οι θύτες μαθαίνονται μετά από χρόνια, έχοντας διαπράξει πόσες κακουργηματικές πράξεις, και σε κάποιες περιπτώσεις την βγάζουν καθαρή, ονόματα δεν λέμε, τα ξέρεις. Τα θύματα βιώνουν μια ζωή καταπίεσης, αποκτούν βιώματα που δεν θα ‘πρεπε. Γιατί; Γιατί έχουμε σταματήσει να αγαπάμε ο ένας τον άλλο; Γιατί δεν θυμόμαστε τι θα πει σεβασμός; Γιατί η ισότητα τελικά δεν συνάντησε ποτέ την κοινωνία μας; Γιατί;

έχουμε σταματήσει να αγαπάμε
Unsplash/ Priscilla Du Preez

Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου και σκέψου τα. Σκέψου σε τι κόσμο θες να ζεις. Σκέψου μήπως κι εσύ βρέθηκες ποτέ σε κάποια κακοποιητική σχέση. Σκέψου μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσεις και να πεις τη δική σου αλήθεια. Σκέψου πόσες φορές ντράπηκες να βγεις έξω με σορτσάκι μην σε κατακρίνουν ή σε παρενοχλήσουν. Σκέψου πόσες φορές δίστασες να αποκαλύψεις τη σεξουαλικότητά σου γιατί για κάποιους είναι ντροπή. Σκέψου πόσες φορές προτίμησες το ολόσωμο από το μπικίνι για να μην φανεί ότι δεν έχεις κοιλιακούς. Σκέψου πόσες φορές είπες ναι ενώ ήθελες να πεις όχι ή πόσες ακόμα το όχι σου δεν ακούστηκε.

Τελικά ζεις όπως θέλεις ή όπως θέλει και έχει αποφασίσει η κοινωνία για εσένα; Και ποιος είσαι τελικά;

Είμαι η Άρτεμις και όταν βγαίνω έξω δεν φοράω σορτσάκι εύκολα γιατί έχω κυτταρίτιδα, ούτε ανοιχτή μπλούζα γιατί οι άντρες κοιτάνε το στήθος μου σαν λιγούρια και φοβάμαι. Αγαπώ το σώμα μου αλλά τα πρότυπα ομορφιάς δεν με αφήνουν να το αγαπώ όσο θέλω.

Αυτή είναι η δική μου αλήθεια. Η δική σου ποια είναι;

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News

Αυτή είναι η δική μου οπτική γωνία… θα χαρώ να ακούσω την δική σου και γι’ αυτό τα social media μου είναι στη διάθεσή σου.

@artemis_sk      @Artemis Sk