«Μερικές φορές ο σκοπός σου στη ζωή είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο μπορείς να φανταστείς», λέει η Yusra Mardini, η Σύρια πρόσφυγας και Ολυμπιονίκης στην κολύμβηση, της οποίας η ιστορία ζωής αποτελεί έμπνευση για τη νέα ταινία του Netflix, The Swimmers.

Μεγαλώνοντας στη Δαμασκό της Συρίας, η Yusra ονειρευόταν να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θυμάται ότι παρακολουθούσε τους αγώνες με τον πατέρα της, ο οποίος ήταν επαγγελματίας κολυμβητής, και άρχισε να προπονείται όταν ήταν εννέα ετών. Όταν, όμως ξέσπασε, ο εμφύλιος πόλεμος εκείνη ήταν μόλις 13 ετών και η ζωή της άλλαξε δραματικά. «Το σπίτι μας καταστράφηκε, οπότε έπρεπε να ζήσουμε με τη γιαγιά μου και μερικές φορές με τη θεία μου», λέει. «Πηγαίναμε σχολείο, αλλά ήταν επικίνδυνο». 

Θα μπορούσες να είσαι και εσύ πρόσφυγας

The Swimmers – Αληθινή ιστορία: Η ταινία που πρέπει να δεις

Μετά από τέσσερα χρόνια ζωής υπό τον φόβο των βομβαρδισμών και των επιθέσεων, αυτή και η μεγαλύτερη αδερφή της Sara, πήραν τη δύσκολη απόφαση να φύγουν αναζητώντας ασφάλεια στην Ευρώπη. «Έπρεπε να ρισκάρουμε τα πάντα για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά μας και να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα, γιατί εγκατέλειψα τα πάντα: τα υπάρχοντά μας, την οικογένειά μου, τους φίλους μου, το σπίτι μου, τα πάντα».

Όπως αποκαλύπτει η Yusra είχαν ακούσει πολλές ιστορίες από φίλους τους που είχαν κάνει τη διαδρομή που ήθελαν κι εκείνες να ακολουθήσουν και βρήκαν πληροφορίες για τους λαθρέμπορους και τις διαδρομές από μια ομάδα στο Facebook, οπότε τον Αύγουστο του 2015 ξεκίνησαν το ταξίδι των 25 ημερών.

Ταξίδεψαν στην Τουρκία, όπου επιβιβάστηκαν σε μια μικρή λέμβο μαζί με άλλα 18 άτομα, αλλά κατά τη διάρκεια της διαδρομής η μηχανή του σκάφους δε λειτουργούσε πολύ καλά, με αποτέλεσμα η λέμβος να βουλιάξει. Αβοήθητες η Yusra και η Sara πήδηξαν στο νερό και κολυμπούσαν για ώρες μέχρι να φτάσουν με ασφάλεια στην ακτή.

«Ειλικρινά, δεν σκεφτόμουν τίποτα, απλώς προσπαθούσα να επιβιώσω και να σώσω τον εαυτό μου και όλους στο σκάφος», λέει. «Εκείνη τη στιγμή, σκέφτεσαι τα απλά πράγματα».

Έπρεπε να ρισκάρουμε τα πάντα για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά μας και να ξεκινήσουμε μια νέα ζωή

Όταν έφτασαν στη Λέσβο, δεν είχαν φάει φαγητό και δεν είχαν πιει νερό για τρεις μέρες. Μια νεαρή γυναίκα τους βοήθησε και συνέχισαν για τη Γερμανία, η οποία έγινε το δεύτερο σπίτι της Yusra και της Sara – αν και χρειάστηκε λίγος χρόνος για να προσαρμοστούν.

«Δεν ήθελα πραγματικά να ζήσω στη Γερμανία στην αρχή γιατί πίστευα ότι θα ήμουν εκεί μόνο για λίγο και μετά θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε στο σπίτι μας όταν τελειώσει ο πόλεμος», αποκάλυψε η Yusra. «Αλλά δεν συνέβη κάτι τέτοιο, δυστυχώς. Το μόνο πράγμα που με έκανε να νιώσω ξανά σαν στο σπίτι μου ήταν το κολύμπι».

Η Yusra ξεκίνησε να προπονείται στον Wasserfreunde Spandau, εφαρμόζοντας την αποφασιστικότητα και την ανθεκτικότητά της στο άθλημα που αγαπούσε – και τον επόμενο χρόνο, επιλέχθηκε για να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ως μέρος της πρώτης Ολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων.

Για πολύ καιρό, η Yusra δεν ταυτιζόταν με τον όρο πρόσφυγας, καθώς η ίδια υποστηρίζει πως «Δεν επιλέγεις να γίνεις πρόσφυγας, φεύγεις από τη χώρα σου λόγω πολέμου και βίας. Τώρα, όμως, η λέξη «πρόσφυγας» σημαίνει τόσα πολλά πράγματα για μένα. Στην αρχή το αρνιόμουν. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι απλώς μια λέξη και δεν έχει σημασία τι σημαίνει. Είμαι αυτή που είμαι».

Αγωνιζόμενη στην παγκόσμια σκηνή μαζί με αθλητές από όλες τις άλλες χώρες («Ο Michael Phelps κολυμπούσε στην ίδια λωρίδα με εμένα»), συνειδητοποίησε ότι αντιπροσώπευε άλλους τους ανθρώπους σαν κι αυτήν – εκείνους, δηλαδή, που αναγκάστηκαν να ζήσουν πέρα ​​από τα σύνορα. 

«Με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι έχω μια φωνή που μπορώ να χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι οι πρόσφυγες είναι κανονικοί άνθρωποι, που έχουν ελπίδες και όνειρα».

Από εκείνη τη στιγμή, ήθελε να μοιραστεί την ιστορία της, καθώς και την ιστορία τόσων άλλων προσφύγων, για να φέρει μεγαλύτερη ορατότητα στους κινδύνους που αντιμετώπισαν. Ως πρέσβειρα της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, έχει μιλήσει στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, στο Google Zeitgeist, στο WE Day και στο Παγκόσμιο Φόρουμ Γυναικών, και έχει επίσης επισκεφθεί καταυλισμούς προσφύγων.

«Να αφήσεις τον κόσμο λίγο καλύτερο απ΄όσο τον βρήκες». Όταν αδειάζουν τα χέρια, αλλά γεμίζει η καρδιά

Όταν το Netflix την προσέγγισε για να κάνει μια ταινία για τη ζωή της, ένιωθε σαν μια φυσική επέκταση αυτού του έργου – αλλά το να ξαναζήσει τα γεγονότα δεν ήταν εύκολο. «Είναι σουρεαλιστικό. Δεν ξυπνάς κάθε μέρα και σκέφτεσαι τι συνέβη στη ζωή σου. Αλλά όταν το βλέπεις στην οθόνη για δύο ώρες, είναι πολύ συναισθηματικό», εξηγεί. «Αλλά αυτή η ταινία αφηγείται την ιστορία εκατομμυρίων προσφύγων σε όλο τον κόσμο, δεν είναι μόνο η δική μου ιστορία».

Τον επόμενο χρόνο, η Yusra θα δημιουργήσει ένα ίδρυμα για να παρέχει στους πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο πρόσβαση στην εκπαίδευση και τον αθλητισμό. Αυτήν την περίοδο σπουδάζει επίσης κινηματογράφο και τηλεοπτική παραγωγή στο Λος Άντζελες. «Μερικές φορές η ζωή σε οδηγεί σε μέρη που δεν θα φανταζόσουν ποτέ ότι θα βρεθείς», λέει. «Όταν ήμουν νέα, δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι θα κάνω όλα όσα κάνω αυτή τη στιγμή».

Η κολύμβηση παραμένει, όμως, η πραγματική σταθερά στη ζωή της. «Η κολύμβηση με έχει διδάξει πολλά: με έχει διδάξει την υπομονή, με έχει μάθει να ξέρω πότε να ζητήσω βοήθεια, μου έσωσε τη ζωή», λέει η Yusra. «Κυρίως, με έμαθε να προσπαθώ ξανά. Αν περνάς κάτι δύσκολο, δεν σημαίνει ότι έχεις τελειώσει».

Το «The Swimmers» είναι τώρα διαθέσιμο στο Netflix και μπορείς να δεις το trailer εδώ:

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News