“Χάλασε η φάση”, “παιδιά τι έκανα;”, και “ήταν η κακιά στιγμή”. Με αυτά τα λόγια ο 30χρονος φίλος της 26χρονης Γαρυφαλλιάς παραδέχτηκε στους αστυνομικούς ότι σκότωσε τη σύντροφό του στη Φολέγανδρο, η σορός της οποίας βρέθηκε αργά το μεσημέρι της Παρασκευής (16/7) στη θαλάσσια περιοχή της Λυγαριάς. Ο αριθμός των γυναικοκτονιών συνεχίζει να μεγαλώνει κι εμείς ακόμα επιτρέπουμε να έρχονται αντιμέτωπες με έμφυλη βία και καθημερινή κακοποιητική συμπεριφορά, που φτάνει ως το θάνατο, χιλιάδες γυναίκες που ζουν ανάμεσά μας.

Γυναικοκτονία στη Φολέγανδρο: Η ομολογία του 30χρονου και τα συμπεράσματα του ιατροδικαστή

Σε όλα τα Μέσα Ενημέρωσης βλέπουμε φράσεις όπως: “Η άτυχη και η κακιά στιγμή”, η “Άτυχη Γαρυφαλλιά”, μόνο που το τελευταίο διάστημα, και όχι μόνο τώρα, οι κακές στιγμές είναι πολλές: Η 55χρονη από τα Χανιά, η Καρολάιν, η Κωνσταντίνα και ο αδερφός της στην Μακρινίτσα και πολλές ακόμα.

Μήπως ήρθε η ώρα να προβληματιστούμε και να εξετάσουμε το πρόβλημα, ώστε να βρούμε τη ρίζα του; Θύτες δεν είναι μόνο οι δράστες. Πραγματικός θύτης είναι η κουλτούρα της κακοποίησης και της πατριαρχίας που αναπαράγει και τελικά δολοφονεί.

Θα πρέπει να καταλάβουμε πως το γεγονός ότι χάλασε η φάση” δεν αποτελεί αιτία γυναικοκτονίας. Δηλαδή αφαιρείς την ζωή ενός ανθρώπου επειδή δεν έκανε ό,τι της έλεγες, δεν μίλαγε όταν της το επέτρεπες, δεν πηγαίνατε όπου ήθελες, είχε άποψη, σου έφερνε αντίρρηση και γενικά δεν έκανε ό,τι ήθελες εσύ; Είναι αρκετό αυτό για να σκοτώσεις τη σύντροφό σου;

Ποτέ δεν είναι έγκλημα αγάπης. Η αγάπη δεν εγκληματεί

Όπως φαίνεται μέχρι να γίνει σαφές στην ίδια την κοινωνία ότι η πατριαρχία δολοφονεί, απλώς μετράμε μέρες για την επόμενη γυναίκα δίπλα μας, η οποία θα είναι θύμα της. Ας σταματήσουμε πια να δικαιολογούμε κακοποιητικές συμπεριφορές και άντρες οι οποίοι βγαίνουν εκτός εαυτού είτε λόγω ζήλειας, είτε λόγω θιγμένου εγωισμού για να επιτρέψουμε στις γυναίκες να συνεχίσουν να χαμογελούν.

Η υπόθεση των γυναικοκτονιών δεν μπορεί να εκλείψει γιατί πολύ απλά οι αιτίες που τις προκαλούν όχι μόνο δεν εξαλείφονται, αλλά έχουν αρκετό καύσιμο για να συντηρούνται.  Κι αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει όσο η κοινωνία αρνείται να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ας σταματήσουμε, λοιπόν, τη συγκάλυψη και ας ξεκινήσει μια δημόσια συζήτηση για τη γυναικοκτονία το συντομότερο δυνατόν. Κλισέ φράσεις όπως: “έγκλημα πάθους” και “οικογενειακή τραγωδία” ας τελειώσουν τώρα! Δεν πρόκειται για έναν ακόμα 30χρονο που σκότωσε την 26χρονη σύντροφό του. Πρόκειται για τον Δημήτρη Βέργο ο οποίος σκότωσε τη Γαρυφαλλιά.

Μήπως είσαι σε μια κακοποιητική σχέση και δεν το καταλαβαίνεις; Μια ιστοριούλα σαν παραμύθι μπορεί να σου θυμίσει τη ζωή σου

Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονίσουμε ότι το αίτημα που τίθεται περί νομικής αναγνώρισης των γυναικοκτονιών είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ, αν επιθυμούμε να υπάρξει μια ουσιαστική αλλαγή. Όσο ακούγεται το επιχείρημα “δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη καθώς τα συγκεκριμένα αδικήματα μπορούν να τεθούν υπό την ομπρέλα των ανθρωποκτονιών” δε θα καταφέρουμε ως κοινωνία τίποτα απολύτως. Στην πραγματικότητα η νομική αναγνώριση της “γυναικοκτονίας”, μπορεί να στείλει ένα σαφές μήνυμα ότι δεν πρόκειται για “εγκλήματα πάθους αντρών που θόλωσαν” αλλά για σοβαρές ανθρωποκτονίες οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται βαρύτερα ως αποτέλεσμα συνεχούς καταπίεσης των γυναικών. 

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News