Τα παιδιά μας είναι η χαρά της ζωής και ο ορισμός της ανεμελιάς του ενθουσιασμoού και του παιχνιδιού. Τι γίνεται όμως όταν το παιδί μου έχει τύψεις και δεν μπορεί να απολαύσει τις μικρές ή και τις μεγαλύτερες απολαύσεις της ζωής;

αποδιοπομπαίος τράγος στην οικογένεια
Pexels

Τα παιδιά είναι παιδιά

Δεν ξέρω γιατί καμιά φορά εμείς οι γονείς θεωρούμε ότι τα παιδιά μας είναι μεγάλα, είναι ώριμα, είναι έτοιμα να σκεφτούν και να πάρουν τα πράγματα, όπως τα παίρνουμε εμείς, οι σημαντικοί άλλοι της ζωής τους.Τα παιδιά είναι παιδιά και πρέπει να το λέω από μέσα μου πάρα πολλές φορές και να μην το ξεχνάω και να τα αντιμετωπίζω έτσι. Το παιδί ενθουσιάζεται με το παραμικρό. Οι λόγοι που μπορούν να κάνουν τα παιδιά μας χαρούμενα είναι πολύ μικροί. Χαίρονται επειδή κάναν μια ωραία ζωγραφιά, επειδή χοροπήδησαν στο κρεβάτι μας, επειδή φάγαν σοκολάτα για πρωινό, επειδή τους είπε ο δάσκαλος: «Γεια σου μεγάλε» και για άλλα τόσα μικρά που εμείς οι μεγάλοι πια μεγαλώσαμε και ξεχάσαμε ότι ήταν οι λόγοι που μας ενθουσιάζαν κάποτε!

Πώς να υποστηρίξεις το παιδί σου να είναι ο εαυτός του-χωρίς να το αλλάξεις

Τα ώριμα παιδιά

Υπάρχουν και εκείνα τα παιδιά που είναι λίγο πιο ώριμα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Εκείνα που έχουν μια ευσυνειδησία που δεν ξέρω αν γίνονται έτσι λόγω της ανατροφής τους ή λόγω των γονιδίων τους. Υπάρχουν κάποια παιδιά που μπορεί να έχουν τύψεις και να σκέφτονται με τρόπο που τα άλλα παιδιά δεν σκέφτηκαν ποτέ.

Αν το παιδί μου έχει τύψεις είναι εύλογο να με απασχολήσει τι μπορεί να συμβεί με αυτό το παιδί που δεν μπορεί να απολαύσει ένα παιχνίδι που πήρε επειδή πχ ήταν ακριβό. Από την μια μπορεί να χαρώ και να πω από μέσα μου μπράβο που το παιδάκι μου σκέφτεται και υπολογίζει τα λεφτά αλλά με ανησυχεί, εύλογα, το γεγονός ότι παρά το νεαρό της ηλικίας του νιώθει τύψεις.

Τι είναι οι τύψεις;

Οι τύψεις είναι η αρνητική συναισθηματική κατάσταση που βιώνουμε επειδή θεωρούμε ότι είμαστε εμείς υπεύθυνοι για κάτι που συνέβη. Αυτό μπορεί να γεννάται επειδή κάποιος μας έχει πείσει ότι αυτή η πεποίθηση είναι σωστή είτε γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η ψυχοσύνθεσή μας.

Όταν μιλάμε για τις τύψεις σε όποια ηλικία και αν είμαστε η μόνη ερώτηση που πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας ή το παιδί μας είναι: «Τι πρέπει να κάνω για να μην νιώθω τύψεις». Γιατί νιώθω τύψεις και αν κάνω τι διαφορετικά σε αυτήν την περίπτωση αυτή θα ήμουν πολύ καλά;

Ας υποθέσουμε ότι το παιδί μας έχει τύψεις γιατί αγόρασε ένα παιχνίδι που το ήθελε πολύ αλλά θεωρεί ότι δεν χρειαζόταν ή ότι δεν του αξίζει. Το ξέρω ότι σπάνια τα παιδιά έχουν τέτοιες σκέψεις, υπάρχουν όμως και παιδιά που μπορεί να το σκεφτούν. Εγώ ως γονιός ενός τέτοιου παιδιού πώς μπορώ να το βοηθήσω;

Αρχικά ρωτάμε το παιδί μας γιατί πιστεύει ότι δεν το αξίζει. Με ποιο παιχνίδι που θα αγόραζε δεν θα αισθανόταν τύψεις; Γιατί πιστεύει ότι δεν μπορεί να αποκτήσει ή δεν το αξίζει να έχει ένα παιχνίδι. Εδώ η ερωτήσεις στο παιδί έχουν σκοπό την επικοινωνία και την ειλικρίνεια. Θέλουμε να ακούσουμε τι σκέφτεται το παιδί μας, τι έχει στο μυαλό του και όλο αυτό το mindset που έχει αναπτύξει από που βασίστηκε.

Βάζεις ταμπέλες στο παιδί; Γιατί πρέπει να το σταματήσεις και όλα αυτά που θα χάσεις αν το συνεχίσεις

Η απόλαυση

Γενικά τα παιδάκια μας έχουν μια τάση προς την ενοχή, συχνά νιώθουν υπεύθυνα για πράγματα που συμβαίνουν λες και εκείνα κρατούν όλη την ευθύνη για την ευημερία και την ευτυχία του σπιτιού. Πολλές φορές αυτές οι τάσεις μπορεί να καλλιεργούνται συνειδητά ή λιγότερο συνειδητά από τους γονείς και το περιβάλλον τους. Καλό είναι να κάνουμε σαφές στα παιδιά μας ότι αξίζει σε όλους μας η απόλαυση. Και σε εκείνα και σε εμάς. Έχουμε όλοι υποχρεώσεις και συνέπειες στις πράξεις και στις δράσεις που επιλέγουμε αλλά έχουμε και το δικαίωμα να απολαύσουμε πράγματα στη ζωή μας. Δεν είμαστε ρομποτάκια που απλώς εκτελούν διαταγές. Είμαστε άνθρωποι που μπορεί να κάνουμε λάθη κάποτε, κάνουμε και σωστά και μας αξίζει να απολαμβάνουμε οτιδήποτε στη ζωή μας χωρίς προϋποθέσεις.

Με το δικό μας παράδειγμα μπορούμε να εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι επιτρέπεται το να απολαμβάνουμε πράγματα στη ζωή μας. Δίνουμε το παράδειγμα για να το ακολουθήσουν και εκείνα. Ακούμε την επικοινωνία τους, είτε αυτή είναι λεκτική είτε εξωλεκτική και τα υποστηρίζουμε στο να απολαμβάνουν χωρίς τύψεις την ανεμελιά και τον ενθουσιασμό των παιδικών χρόνων.

Αυτές οι συμπεριφορές κολλάνε στα παιδιά μας και τις υιοθετούν και στο μεγάλωμά τους. Γι’αυτό συχνά βλέπουμε γύρω μας ενήλικες που θεωρούν ότι δεν τους αξίζουν οι απολαύσεις της ζωής. Ενήλικες που νιώθουν ότι κυνηγάνε συνεχώς ένα καρότο και για να το πάρουν θα πρέπει να κάνουν υπερπροσπάθεια συνεχώς και τελικά πιστεύουν ότι δεν αξίζουν και δεν πρέπει να νιώθουν ευτυχισμένοι.

Άκουσε το παιδί που έχει τύψεις και υποστήριξέ το να είναι ένας ελεύθερος άνθρωπος, απαλλαγμένος από τύψεις που καθόλου δεν χρειάζεται στο μεγάλωμά του. Αγκάλιασε το εκείνο και τις αγωνίες του και τον αγώνα του να κάνει συνεχώς κάτι και να κερδίζει πράγματα υπό όρους.

Τα 10 διαμαντάκια που δεν πρέπει να λείπουν από την παιδική βιβλιοθήκη του σπιτιού σου

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News