Που μόλις έκλεισες το καπάκι από το στυλό, πήρες το μπουκαλάκι με το νερό σου και διάβηκες για τελευταία φορά την πόρτα του σχολείου σου. Για εσένα γράφω σήμερα! Ποια είναι η λέξη- συναίσθημα-σύνθημα της ημέρας σου που τελείωσες φέτος τις Πανελλήνιες;

Δράση-αντίδραση, από τον τρίτο νόμο του Νεύτωνα. Και κάπου εκεί πίσω αχνοφαίνεται ο κύριος Καλαντζής, ο φυσικός, συγκινημένος που το θυμάμαι ακόμα και σήμερα. «Μπράβο Λαδά παιδί μου, δεν το περίμενα από εσένα», λέει καθαρίζοντας το λαιμό του. Να λοιπόν κάτι που έμαθα στο σχολείο και χρησιμοποιώ κάθε μέρα στην εργασία μου. Με άλλη έννοια και υπό άλλη σκοπιά όχι με νόμους φυσικής και δυνάμεων. 

Γιατί δε σου κρύβω ότι πολλά από αυτά που έπρεπε να μάθω στο σχολείο είτε δε μου χρειάστηκαν ποτέ ξανά είτε ο τρόπος που προσπαθούσαν να μου τα μάθουν δεν ταίριαζε με εμένα και έτσι δεν τα έμαθα ποτέ. Ή ότι πραγματικά χρειάστηκε έψαξα, το βρήκα και το έμαθα μόνη μου αργότερα.

Το 2000 που τελείωσα το σχολείο, ήμουν σαν εσένα, είχα μια λαχτάρα να ανακαλύψω τη ζωή, να δω τι με περιμένει στο επόμενο κεφάλαιο, να ζήσω πρωτόγνωρες εμπειρίες:

Πώς είναι το να οδηγάς, πώς είναι το να βγεις ένα βράδυ και να γυρίσεις πιωμένος, πώς είναι η φοιτητική ζωή που όλοι λένε, πώς είναι το να ερωτεύεσαι, πώς είναι να φεύγεις πρώτη φορά από το σπίτι σου, πώς είναι να βγάζεις τον πρώτο σου μισθό; Πάρα πολλές πρώτες φορές μαζεμένες με μια γεύση ελευθερίας και διάφορων καταστάσεων που σου επιτρέπονται ξαφνικά. Μια μέρα θα ευγνωμονείς για τα όρια που υπήρχαν όσο μεγάλωνες και θα δεις πόσο καλό σου έκαναν στην πορεία της ζωής σου, αν και εκείνη τη στιγμή που το βίωνες ίσως δεν ήσουν το ίδιο ευγνώμων. 

Όλοι λοιπόν ήμασταν μια μέρα δεκαοκτώ ετών και όλοι μπορούμε να νιώσουμε τη χαρά και τον ενθουσιασμό σου. 

Κάθε τι που κάνουμε κάθε δράση λοιπόν, όπως πολύ ορθά είπε πρώτος ο Νεύτωνας, κρύβει μια αντίδραση. Κάθε δράση, μας δίνει ένα αποτέλεσμα. Στα δεκαοκτώ έχεις αρκετές εικόνες ώστε να είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, να μπορείς να βγάζεις ένα μισθό, να οδηγείς, να ψηφίζεις, να συμμετέχεις ενεργά σε συζητήσεις, να πηγαίνεις διακοπές, να βγαίνεις τις βόλτες σου. 

Μια μέρα όμως, τα έχεις κάνει όλα αυτά που μέχρι πρώτα δεν μπορούσες, τόσες πολλές φορές ή μπορείς να τα κάνεις όποτε θέλεις που πια δεν είναι τόσο σημαντικά, είναι το αυτονόητο.

Αν ξαναγυρνούσα πίσω στο καλοκαίρι του 2000 με τη σοφία που έχω σήμερα, θα έκανα δυο-τρία πράγματα διαφορετικά. Ανεξάρτητα από την ακαδημαϊκή μου πορεία, θα διάβαζα περισσότερο και όχι μόνο στις καλοκαιρινές διακοπές. Θα διάβαζα λογοτεχνία, ιστορία που ακόμα έχω κενά, βιογραφίες, κλασικά έργα και πιο ανάλαφρα. 

Θα έπιανα κατευθείαν μια δουλειά! Μεγάλο σχολείο η δουλειά όπως επίσης και τα χρήματα τα βγαλμένα με τον κόπο σου. Θα θυμάσαι πάντα με νοσταλγία τον πρώτο μισθό που θα βγάλεις. 

Θα ρώταγα περισσότερα πράγματα τον παππού μου. Ο παππούς μου είχε ζήσει και μπορούσε ο ίδιος να μου πει τη δική του άποψη για το πώς ήταν στον Β’Παγκόσμιο πόλεμο, πώς βίωσε την κατοχή, πώς βίωσε τη Χούντα και όλα αυτά τα γεγονότα που γεμίζουν τις σελίδες της ιστορίας της Γ’Λυκείου. Θα ρωτούσα περισσότερο την άποψη των μεγαλύτερων ανθρώπων για να δω την δική τους οπτική. Αυτό το κάνω και σήμερα, ρωτάω, ακούω και παρατηρώ πολύ τους άλλους.

Επίσης κάτι ακόμα που κάνω σήμερα αλλά δεν έκανα νεότερη είναι να μη φοβάμαι να ζητήσω, να μιλήσω, να εκφράσω την άποψή μου, να κινούμαι με την αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να κάνω ακόμα και αν δε το έχω ξανακάνει, ακόμα και αν είναι κάτι που δεν ξέρω αν μπορώ. Όμως πια το κάνω! Και αυτό που μου έχει βγει σε καλό. Μην περιμένεις να αποκτήσεις αυτοπεποίθηση κάνοντας κάτι πολλές φορές μέχρι να έχεις αυτοπεποίθηση δηλαδή, κάντο και πείσε τον ευατό σου ότι έχεις όση αυτοπεποίθηση σου χρειάζεται και ας μην την έχεις! Στα δεκαοκτώ είχα πολλά κρατήματα και πολλά και αν δεν.. ε πια λέω «θα πάω και ας μου βγει και σε κακό» (όπως λέει και ο ποιητής). 

Τέλος θα γινόμουν εθελοντής δότης του μυελού του οστού με το που θα έσβηνα το 18ο κεράκι στην τούρτα μου. Κάτι που μπορείς να κάνεις αν είσαι 18-45. Το έκανα πριν δυο χρόνια και είναι κάτι που μετανιώνω, που άφησα χρόνο να πάει χαμένος. Η ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου ίσως βασίζεται σε κάτι που έχω μόνο εγώ σε αυτόν τον κόσμο και θα ήταν χαρά και τιμή μου να το προσφέρω, χωρίς ουσιαστικά να χάσω κάτι εγώ.

Και ακόμα για σένα που τελείωσες φέτος τις Πανελλήνιες…

Αγαπημένο παιδί που μόλις τελείωσες φέτος τις Πανελλήνιες, μόλις βίωσες την πρώτη σου δύσκολη δοκιμασία σε αυτή τη ζωή, εύχομαι να είσαι πολύ δυνατότερος σε σχέση με πριν δυο εβδομάδες. Όπως θα διαπιστώσεις, οι Πανελλήνιες δεν είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σου τύχει. Έχεις μια ολόκληρη ζωή μπροστά σου! Εύχομαι το ταξίδι της ζωής σου να είναι συναρπαστικό και να απολαύσεις τη διαδρομή. Να ζήσεις μια υπέροχη ζωή!

Βιογραφικό

Λαμπρινή Λαδά

Είμαι η Λαμπρινή Λαδά (Instagram account – Site– Podcasts), κάπου γύρω στο 2018 ξεκίνησα το μαγικό ταξίδι προς την αυτοβελτιώση και την αυτογνωσία. Ο πρώτος σταθμος αυτού του ταξιδιού, με έβγαλε στο Coaching. Είμαι κάτοχος του Certificate of Coaching, του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με εξειδίκευση στο Life Coaching. 

Αποστολή μου είναι να βοηθήσω με τα εφόδια που έχω αποκτήσει, όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ, να βρουν το σκοπό της ζωής τους και να εργαστούν γι’ αυτόν, μιας που είμαι βέβαιη ότι όλο αυτό, μπορεί να βγάλει από μέσα μας την προσωπική μας λάμψη.  

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News