«Στον παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί» γράφει ο Ελύτης στο «Μονόγραμμα» και σε κάνει να ονειρεύεσαι την στιγμή που θα βρεθείς και πάλι στο πλοίο που θα σε πάει στην δική σου μοναδική όαση, αυτήν που έχεις ταυτίσει με τις αγαπημένες σου καλοκαιρινές αναμνήσεις, ή ακόμα καλύτερα σε έναν άγνωστο μέχρι τώρα προορισμό που είναι μοιραίο να γίνει ο δικός σου παράδεισος. Το καλοκαίρι είναι και η δική μου αγαπημένη εποχή του χρόνου αν και συνήθως το διαχωρίζω από όλους τους υπόλοιπους μήνες αφού μου αρέσει να το βλέπω σαν κάτι αυτοτελές. Είναι η εποχή που θα συλλέξεις τις πιο πολύτιμες εμπειρίες, αυτές που θα σου κρατάνε συντροφιά τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Αλλά κανείς δεν μπορεί να περιγράψει το καλοκαίρι καλύτερα από τους ποιητές και τους συγγραφείς που πήραν όλη την έμπνευση που είναι ικανοί να προσφέρουν αυτοί οι τρεις μήνες και την μετέτρεψαν σε λέξεις, οι οποίες με τη σειρά τους γίνονται εικόνες στο μυαλό όσων αγαπούν το καλοκαίρι λίγο παραπάνω από το κανονικό. Μέχρι λοιπόν να φτάσει η στιγμή να ταξιδέψεις στις ελληνικές θάλασσες και να βρεις ξανά τον εαυτό σου κάτω από τον ήλιο και ανάμεσα στα κύματα, μπορείς σίγουρα να ανακαλύψεις κάτι δικό σου μέσα σε αυτά τα ποιήματα για το καλοκαίρι.

Είναι στίχοι που περίμεναν όλο τον χειμώνα στα αποθηκευμένα του κινητού μου για να συγκεντρωθούν την κατάλληλη στιγμή σε αυτό το άρθρο και έτσι ελπίζω να πάνε και εσένα μια βόλτα σε ένα μέρος με γαλάζια νερά, απόλυτη ηρεμία και έναν καλοκαιρινό έρωτα.

Η κασέτα με τα πιο αγαπημένα καλοκαιρινά τραγούδια όλων των εποχών. Καλωσήρθες καλοκαίρι!

ποιήματα για το καλοκαίρι
Unsplash

Ποιήματα, κείμενα και λέξεις για το καλοκαίρι που θα σε ταξιδέψουν πριν μπεις στο πλοίο

 Θα φύγουμε κάποτε αθόρυβα

και θα πλανηθούμε μες τις πολύβοες πολιτείες

και στις έρημες θάλασσες

Με μιαν επιθυμία φλογισμένη στα χείλια μας.

Είναι η αγάπη που γυρέψαμε,

και μας την αρνήθηκαν.

Μ. Αναγνωστάκης

Μάταιο γαλάζιο,

μάταιη αναμονή,

πολλές πέτρες.

Τα φιλιά μας γεράσανε.

Αποταμίευσε το φως,

Έχεις μπροστά σου πολλούς δρόμους,

Πολλές νύχτες.

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη.

Εσένα βλέπω.

Εσύ με βλέπεις;

Φερεϋντούν Φαριάντ

Θα ‘ρθεις μια μέρα που δεν θα σε περιμένω

η καρδιά μου θα χτυπάει κανονικά

και το κρεβάτι θα ‘ναι άστρωτο

η φούστα μου και τα μαλλιά μου

θα ‘ναι βρεμένα απ’ τα νερά το καλοκαίρι

Αγγελική Ελευθερίου

5 αγαπημένα ποιήματα για να εμπνευστείς, να ερωτευτείς, να δακρύσεις και να ταξιδέψεις

Άξαφνα τα τζιτζίκια σώπασαν. Δυο ηλιοκαμένα σώματα

στ’ άσπρα σεντόνια.

Βγάλε και το δαχτυλίδι σου –

μου πιάνει ένα δικό μου χώρο στο μικρό σου δάχτυλο.

Γιάννης Ρίτσος

Γέλασε για τη νύχτα

τη μέρα, τη σελήνη,

γέλασε για τους δρόμους

όλο στροφές του νησιού,

γι’ αυτό το αδέξιο

αγόρι που σε θέλει,

μα σαν εγώ ανοίγω

τα μάτια και τα κλείνω,

όταν τα βήματά μου,

με πάνε και με φέρνουν,

πες μου όχι το ψωμί, τον αέρα

το φως την άνοιξη

το γέλιο σου ποτέ

γιατί θα πέθαινα. 

Πάμπλο Νερούντα

Για τα καλοκαίρια που έρχονται

για όσα μας υπόσχονται από τώρα

και μας φτιάχνουν την μέρα.

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε,

ας κοιταχτούμε μόνο στα μάτια.

Όχι βιαστικά και επιπόλαια όπως συνήθως συμβαίνει.

Μ’ εκείνη την ευπρέπεια της συνήθειας

και της παρακμής αυτών των καιρών.

Αλλά, κρατώντας το χέρι ο ένας του άλλου.

Γιώργος Βέης

Κατακαλόκαιρο.

Τζιτζίκια μέχρι και στις πέτρες.

Ηλιοβασίλεμα.

Δύσκολη ώρα, χαρούμενα παιδιά,

ζευγαράκια σε αποκλειστικότητες.

Και

Φιλιά.

Όλα αυτά

περιβεβλημένα το αρχαίο μπλε

του κοβαλτίου.

Κάπως έτσι οι ο άνθρωπος

μπορεί να μπερδευτεί

και να περάσει φευγαλέα

τη μοίρα του για παράδεισο

να μπερδευτεί πολύ

τόσο που να μην ξεχωρίζει

αν είναι από το μεθύσι

ή από την ωραία πλάνη του

η θύμηση πως κάποτε εδώ

αγάπησε κατάφορα

και αγαπήθηκε.

Χαριτίνη Ξύδη

Κάποτε θα ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου

μην ξεχνάς

Περπάτα.

Γιάννης Ρίτσος

Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα

Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μές στ’άπατα μιάν ηχώ
Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
και μισή να σε κλαίω μεσ’ τον παράδεισο.

Οδυσσέας Ελύτης

Εγώ θα μείνω ακόμα λίγο.

Μήπως και ξαναβρέξει.

Να σε ξεπλύνω λίγο.

Είσαι μες στην αρμύρα

και τ’ αλάτια από τότε που ήμουνα θάλασσα.

Κική Δημουλά

Καλοκαίρι θα ήταν, αν μ’ έπαιρνες τηλεφωνο ντάλα μεσημέρι, την ώρα που δεν κοιμάμαι, και μου διάβαζες πρόστυχα τους Μυστικούς Εφτά κι από μέσα ακουγόταν πλυντήριο. Αν με μπουγέλωνες κάθε που σου κάνω τη σοβαρή και τη μεγάλη, αν σου ‘ριχνα με το ψαροντούφεκο, όταν στέκεσαι στην απέναντι αποβάθρα κι αν ερχόσουν στο πάρκο από κάτω να παίξουμε θέρος ή αλήθεια (κι αν σ’ άφηνα να κερδίσεις – που σιγά μη δε σ’ άφηνα, καλοκαίρι θα’ ταν).

Καλοκαίρι θα ήταν, αν μου ‘κανες πατητές στο συντριβάνι της Μαβίλη για κάθε λογοπαίγνιο με το θέρος (τουλάχιστον μεχρι να πιάσει ευθυνόπωρο). Καλοκαίρι θα’ ταν βασικά, αν τωρα δε μ’ άφηνες να γραφω μαλακίες και με φώναζες στο δωμάτιό σου να δούμε καμιά ωραία ταινία μονωτική – θα ερχόμουν. Αν δε μ’ άφηνες να πάω “δυο μερούλες” στην Τήνο, αν πήγαινα τελικά στην Τήνο κι αν σ’ έπνιγα στον πάτο της Δεξαμενής πλάι στη Ρόμι Σνάιντερ για να’ χω σοβαρή δικαιολογία να μην πάω πουθενά.

[…]

Καλοκαίρι θα ήταν σίγουρα-σίγουρα, αν δεν αναβάλαμε κι αυτό το καλοκαίρι για του χρόνου.

Αλεξάνδρα Κ*

«Οι άνθρωποι δεν προσέχουν αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι όταν είναι ευτυχισμένοι».

Άντον Τσέχωφ

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News