Η πέμπτη ημέρα του Δεκέμβρη είναι αφιερωμένη στον εθελοντισμό. Τα οφέλη του εθελοντισμού για όλους είναι πολλά. Και για αυτούς που προσφέρουν και φυσικά για εκείνους που δέχονται. Το δικό μου ταξίδι προς τον εθελοντισμό ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια. Δεν γνώριζα όταν ήμουν νεότερη, στην εφηβεία ή στα χρόνια των σπουδών μου ότι μπορούσα να προσφέρω τη βοήθειά μου, χάνοντας έτσι πολύτιμα χρόνια προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Όσα δεν έχουμε

Ο εθελοντισμός έχει μέσα του μόνο ένα συστατικό, ή μάλλον δύο, την προσφορά και την ανιδιοτέλεια. Δίνουμε χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα. Είναι μέγιστη πράξη αγάπης προς έναν άγνωστο. Αυτά που μπορεί να λέμε συχνά και σε αυτά που επικεντρωνόμαστε είναι όσα δεν έχουμε. Δεν έχω τίποτα να δώσω, δεν μου περισσεύουν λεφτά, δεν μου περισσεύουν πράγματα για να τα δώσω, δεν έχω χρόνο. Είμαι πολύ μεγάλη, είμαι μικρή, δεν μπορώ να βοηθήσω, δεν έχω γνώσεις.

βοήθεια για τη φωτιά
Pexels

Κάθε άνθρωπος έχει δικά του βιώματα και καταστάσεις που μπορεί να το ευαισθητοποιούν. Άλλος έχει την ανάγκη να φροντίσει ζώα, άλλος να φροντίσει παιδιά μόνα, άλλος να ταΐσει τους πεινασμένους αυτού του κόσμου, άλλος να προσφέρει τις γνώσεις του δωρεάν, άλλος να προσφέρει το χρόνο του κάνοντας παρέα σε κάποιον που είναι μόνος του. Άλλος να προσφέρει το αίμα του σε εκείνους που δεν έχουν κανέναν να δώσει για εκείνους αίμα αλλά το χρειάζονται.

Όσα έχουμε

Αν κάτσεις να σκεφτείς πόσα είναι αυτά που έχεις σήμερα θα νιώσεις πολύ ευγνώμων. Έχεις την υγειά σου πρώτα απ’όλα, έχεις ένα σπίτι πάνω από το κεφάλι σου και ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι σου. Έχεις ανθρώπους που σε αγαπούν και σε νοιάζονται. Έχεις ρούχα να ζεσταθείς, έχεις τεχνολογία για να ενημερωθείς και να ψυχαγωγηθείς. Αν ήξερες ότι γύρω σου όχι πολύ μακριά από εσένα υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν αυτά τα δεδομένα για σχεδόν, πώς θα ένιωθες; Έχουμε περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε. Κάθε Οκτώβριο και Ιούνιο κάνουμε εκκαθαρίσεις στα γεμάτα υπόγεια και ντουλάπες των σπιτιών μας. Πραγμάτων που έχουμε αλλά δεν χρειαζόμαστε. Για κάποιους άλλους όμως είναι πολύτιμα.

Αδειάζουν τα χέρια σου αλλά γεμίζει η καρδιά σου

Την πρώτη φορά που έδωσα αίμα, ήταν μόλις τρία χρόνια πριν, συγκινήθηκα πολύ και δεσμεύτηκα να το κάνω δύο φορές το χρόνο για τους ανθρώπους που δεν έχουν που να βασιστούν, δεν έχουν έναν άνθρωπο δικό τους να δώσει αίμα για εκείνους. Πηγαίνω κάθε εξάμηνο να δώσω, άλλες φορές το επιτρέπει η υγεία μου, άλλες όχι και δεν δίνω, όμως μοιράζω το μήνυμα εκεί έξω και με τον τρόπο μου ενημερώνω τους ανθρώπους που αν θέλουν μπορούν να δώσουν από τα 18 μέχρι τα 65 και εφόσον είναι υγιής αίμα.

Ο εθελοντισμός επειδή έχει μέσα του την ανιδιοτέλεια, συνήθως είναι κάτι που αποφεύγουμε να μιλάμε για να μην θεωρήσουν οι άλλοι ότι με αυτόν τον τρόπο κάνουμε επίδειξη. Επειδή όμως η ενημέρωση είναι ελάχιστη, ακόμα και σε αυτήν την εποχή που έχουμε τόση πληροφόρηση και όλες οι απαντήσεις είναι ένα google search μακριά και πάλι δεν ενημερωνόμαστε.

Έχω την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι δεν θα ακολουθήσουν τα λόγια σου αλλά το παράδειγμά σου. Γι’αυτό όταν συμμετέχω σε εθελοντικές δράσεις, πάντα το κοινοποιώ για να ξεσηκώσω όσους περισσότερους μπορώ.

Αυτό που θυμάμαι πολύ έντονα και θα ήθελα να μοιραστώ από το ταξίδι μου στον εθελοντισμό είναι μια φορά που πήγα να βοηθήσω στο μαγείρεμα σε έναν φορέα που χρειαζόταν χέρια. Θυμάμαι ήμουν πολύ στεναχωρημένη γιατί με απασχολούσε ένα προσωπικό μου θέμα, ωστόσο όμως πήγα. Έμεινα σε εκείνον το χώρο και καθάριζα κρεμμύδια και πατάτες και είχα εσωτερικά μεγάλη χαρά. Καθάρισα τους τεράστιους πάγκους, έτριψα ταψιά και όλα αυτά σαν να κάνω την πιο όμορφη δουλειά του κόσμου. Προσφέροντας μόνο το χρόνο μου και τα χέρια μου, έφυγα από το σημείο αυτό νιώθοντας μεγάλη ευτυχία και έχοντας ξεχάσει εντελώς το θέμα που με απασχολούσε πριν.Είναι κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω, αν έχεις προσφέρει το χρόνο σου κάπου, θα καταλαβαίνεις σίγουρα για τα οφέλη του εθελοντισμού που δεχόμαστε όλοι οι εθελοντές.

10 Οργανώσεις και Οργανισμοί στην Ελλάδα που θαυμάζουμε για το έργο τους, σε δύσκολες και εύκολες περιόδους

Έχουμε ανάγκη από νεροκουβαλητές

Χρειαζόμαστε περισσότερους ανθρώπους που να λένε: « Πώς μπορώ να βοηθήσω». Όλοι θέλουμε να είμαστε οι σημαντικοί που δείχνουν το δρόμο αλλά κανείς δε θέλει να είναι αυτός που σηκώνει τα μανίκια και κουβαλάει τους κουβάδες με το νερό. Οι νεροκουβαλητές είναι το ίδιο χρήσιμοι με αυτούς που δείχνουν το δρόμο. Όλοι μπορούμε να σηκώσουμε τα μανίκια και να βοηθήσουμε τους λιγότερο τυχερούς και προστατευμένους αυτού του κόσμου. Κάνοντας καλό και σε εκείνους αλλά και στην ψυχή μας.

Έχω δύο παιδιά. Ποτέ δεν τους μίλησα για τον εθελοντισμό. Πάντα με βλέπουν ή συμμετέχουν μαζί μου στις δράσεις μου. Θέλουν και εκείνα να βοηθούν με όποιον τρόπο και ελπίζω να έχει φυτευτεί μέσα τους το σποράκι του εθελοντισμού και της προσφοράς στον συνάνθρωπο.

Τις εποχές που μεγάλωνα εγώ δεν υπήρχαν ενεργές δράσεις για εφήβους, ούτε το Ίντερνετ για να ενημερωθώ. Κυκλοφορεί ένα βιβλίο που νομίζω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να διαβάσετε με τα παιδιά σας αν σας ενδιαφέρει το να μπει στη ζωή τους ο εθελοντισμός. «Πώς να αλλάξεις τον κόσμο οδηγός για εφήβους» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας από 12 ετών.

Πώς μπορεί ο εθελοντισμός να βοηθήσει όντως την ψυχική σου υγεία

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News