Ο Sir Mo Farah είναι ένας από τους θρύλους του βρετανικού αθλητισμού κι έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές «χρυσός» Ολυμπιονίκης. Τώρα, διηγείται λεπτομερώς την ιστορία του και σου δίνει την δύναμη που χρειάζεσαι.

Συγκεκριμένα, ο Sir Mo Farah μεταφέρθηκε παράνομα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως παιδί και αναγκάστηκε να εργαστεί ως οικιακός υπάλληλος. Του έδωσαν το όνομα Mohamed Farah και δεν του επέτρεπαν τα πρώτα χρόνια να πηγαίνει στο σχολείο. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος το πραγματικό του όνομα είναι Hussein Abdi Kahin.

«Οι περισσότεροι με ξέρουν ως Mo Farah, αλλά δεν είναι το όνομά μου, δεν είναι η πραγματικότητα. Η αληθινή ιστορία είναι ότι γεννήθηκα στη Σομαλία ως Hussein Abdi Kahin. Παρά το ό,τι έχω πει στο παρελθόν, οι γονείς μου ποτέ δεν έζησαν στη Βρετανία. Όταν ήμουν 4 ετών, ο πατέρας μου σκοτώθηκε στον εμφύλιο πόλεμο. Ως οικογένεια καταρρακωθήκαμε. Με χώρισαν από τη μητέρα μου και με έφεραν στη Βρετανία παράνομα, με το όνομα άλλου παιδιού, που το έλεγαν Mohamed Farah», είπε στο ντοκιμαντέρ του BBC ο Ολυμπιονίκης. 

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες μπορεί να τελείωσαν αλλά μας δίδαξαν μαθήματα ζωής

Mo Farah ντοκιμαντέρ: Η ζωή και η ιστορία του κορυφαίου αθλητή

Ο πατέρας του, Abdi, σκοτώθηκε από πυρά όταν ο Sir Mo ήταν τεσσάρων ετών, σε εμφύλιo στη Σομαλία . Η Σομαλιλάνδη κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1991 αλλά δεν αναγνωρίζεται διεθνώς.

Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, η γυναίκα που τον μετέφερε του είπε ότι τον πήγαιναν στην Ευρώπη για να ζήσει με συγγενείς εκεί – κάτι για το οποίο λέει ότι ήταν «ενθουσιασμένος». «Δεν είχα ξαναμπεί σε αεροπλάνο», λέει.

Η γυναίκα του είπε να πει ότι το όνομά του ήταν Mohamed. Λέει ότι είχε μαζί της πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα που έδειχναν τη φωτογραφία του δίπλα στο όνομα «Mohamed Farah».

Όταν έφτασαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, η γυναίκα τον πήγε στο διαμέρισμά της στο Hounslow, στο δυτικό Λονδίνο, και του έβγαλε ένα χαρτί που είχε τα στοιχεία επικοινωνίας των συγγενών του.

«Ακριβώς μπροστά μου, το έσκισε και το έβαλε στον κάδο. Εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι είχα πρόβλημα», λέει.

Ο Sir Mo αποκαλύπτει ότι έπρεπε να κάνει δουλειές του σπιτιού και να φροντίζει τα παιδιά «αν ήθελα να τρώω φαγητό». Η γυναίκα, επίσης, του είπε: «Αν θες να ξαναδείς ποτέ την οικογένειά σου, μην πεις τίποτα».

«Συχνά κλειδωνόμουν στο μπάνιο και έκλαιγα», λέει.

Τα πρώτα χρόνια η οικογένεια δεν του επέτρεψε να πάει σχολείο, αλλά όταν ήταν περίπου 12 ετών γράφτηκε στο 7ο έτος στο Feltham Community College.

Η παλιά του δασκάλα, Sarah Rennie, αποκαλύπτει στο BBC ότι ήρθε στο σχολείο «απεριποίητος», ότι μιλούσε πολύ λίγα αγγλικά και ήταν ένα παιδί «συναισθηματικά και πολιτισμικά αποξενωμένο».

Υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι που δήλωσαν ότι ήταν οι γονείς του δεν παρευρέθηκαν σε καμία συνάντηση γονέων.

«Η μόνη γλώσσα που φαινόταν να καταλαβαίνει ήταν η γλώσσα της σωματικής άσκησης και του αθλητισμού», λέει η δασκάλα του.

Ο Sir Mo λέει ότι ο αθλητισμός ήταν μια σανίδα σωτηρίας για εκείνον, καθώς «το μόνο πράγμα που μπορούσα να κάνω για να ξεφύγω από αυτήν την [κατάσταση ζωής] ήταν να βγω έξω και να τρέξω».

Τελικά εκμυστηρεύτηκε στον κ. Watkinson την πραγματική του ταυτότητα, το υπόβαθρό του και την οικογένεια για την οποία αναγκαζόταν να εργαστεί.

Γιατί αισθανόμαστε εθνική υπερηφάνεια όταν ένας αθλητής της χώρας μας κερδίζει μετάλλιο;

«Ο πραγματικός Mo»

Ο δάσκαλος που έκανε γυμναστική στο σχολείο του επικοινώνησε με τις κοινωνικές υπηρεσίες και βοήθησε τον Sir Mo ώστε να τον αναλάβει μια άλλη οικογένεια.

«Μου έλειπε ακόμα η πραγματική μου οικογένεια, αλλά από εκείνη τη στιγμή όλα έγιναν καλύτερα», λέει ο Sir Mo.

«Ένιωσα σαν να σηκώθηκαν πολλά βάρη από τους ώμους μου. Τότε ήταν που βγήκε στην επιφάνεια ο Mo – ο πραγματικός Mo».

Ο Sir Mo άρχισε να φτιάχνει όνομα ως αθλητής και σε ηλικία 14 ετών προσκλήθηκε να εκπροσωπήσει τα αγγλικά σχολεία σε έναν αγώνα στη Λετονία – αλλά δεν είχε κανένα ταξιδιωτικό έγγραφο.

Ο κ. Watkinson τον βοήθησε να υποβάλει αίτηση για βρετανική υπηκοότητα με το όνομα Mohamed Farah, η οποία χορηγήθηκε τον Ιούλιο του 2000.

Στο ντοκιμαντέρ, ο δικηγόρος Allan Briddock λέει στον Sir Mo ότι η εθνικότητά του τεχνικά «λήφθηκε από απάτη ή ψευδείς δηλώσεις».

Νομικά, η κυβέρνηση μπορεί να αφαιρέσει τη βρετανική υπηκοότητα ενός ατόμου εάν η υπηκοότητά του αποκτήθηκε μέσω απάτης.

Ωστόσο, ο κ. Briddock εξηγεί ότι ο κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο στην περίπτωση του Sir Mo είναι χαμηλός.

«Βασικά, ο ορισμός του trafficking είναι η παράνομη διακίνηση ανθρώπων. Στην περίπτωσή σου, ήσουν υποχρεωμένος, ως πολύ μικρό παιδί, να φροντίζεις τα μικρά παιδιά και να είσαι οικιακός βοηθός. Και μετά είπες στις αρμόδιες αρχές, «αυτό δεν είναι το όνομά μου». Όλα αυτά συνδυάζονται για να μειώσουν τον κίνδυνο ότι το Υπουργείο Εσωτερικών θα σου αφαιρέσει την εθνικότητα».

Πρωταθλητισμός και ψυχική υγεία: Πόσο βαρύ είναι τελικά ένα μετάλλιο;

«Με έσωσε ότι μπορούσα να τρέξω» 

Ο Sir Mo τονίζει ότι θέλει να πει την ιστορία του για να αμφισβητήσει τις αντιλήψεις τον ανθρώπων για το εμπορία και τη δουλεία.

«Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν τόσοι πολλοί άνθρωποι που περνούσαν ακριβώς το ίδιο πράγμα που πέρασα εγώ. Απλώς δείχνει πόσο τυχερός ήμουν», λέει.

«Αυτό που πραγματικά με έσωσε, αυτό που με έκανε να διαφέρω, ήταν ότι μπορούσα να τρέξω».

Αυτή ήταν η συγκινητική ιστορία του Sir Mo, η οποία το λιγότερο που μπορεί να σου δώσει είναι δύναμη και κουράγιο.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News