Όλη την έμπνευση που χρειάζομαι σήμερα την αντλώ από 3 μικρές ιστοριούλες ενός τεράστιου ανθρώπου που έχει κάνει τιτάνια κατορθώματα στη ζωή του αλλά και πάλι δεν παύει να είναι ανθρώπινος όπως εσύ και εγώ. Όταν διάβασα για τις ιστορίες αυτές σκέφτηκα αυτό: Άρα και οι σπουδαίοι άνθρωποι έχουν τα μελανά τους σημεία, όπως εγώ και εσύ. Κάνουν τις γκάφες τους, πέφτουν με τα μούτρα στο φαγητό, δεν μιλάνε στον αγαπημένο τους ηθοποιό αν τον βρουν μπροστά τους από ντροπή. Πολλές φορές βλέπουμε έναν λαμπερό και επιτυχημένο άνθρωπο, την εικόνα του δηλαδή, αυτή που παρουσιάζει στα social media ή στις συνεντεύξεις στην τηλεόραση και σκεφτόμαστε πόσο υπέροχος είναι! Ελάχιστοι άνθρωποι θα βγουν να σου πουν ότι, ξέρεις είμαι όπως εσύ, και να τσαλακώσουν σ’ αυτόν το βαθμό την εικόνα τους, που έφτιαξαν μετά κόπων και βασάνων.

Μικρές ιστορίες έμπνευσης

  • Το βράδυ με τα 4 κρουασάν σοκολάτας: Αφού λοιπόν είχε τελειώσει μετά από αρκετούς μήνες αφοσίωσης στη συγγραφή αυτού του βιβλίου, κατά τους οποίους ξυπνούσε αξημέρωτα, είχε πολλές ώρες συνεδριών και νηστείας για να έχει καθαρή σκέψη και να είναι επικεντρωμένος στο έργο του.

Αφού τελείωσε την δουλειά του, λοιπόν, αποφάσισε να του φτιάξει ένα ωραίο πιάτο μακαρόνια αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Ήθελε επιπλέον υδατάνθρακα και λίγη υπερβολή μετά από τόση πίεση. Εκτός από την πίτσα, όμως, παράγγειλε και 4 κρουασάν σοκολάτας. Και ενώ κανείς δεν τον έβλεπε στο δρόμο, έφαγε το ένα μετά το άλλο.

Κι αν πίστευες πως ένας άνθρωπος με τρομερή πειθαρχία και αυτοσυγκράτηση δεν θα είχε λαιμαργίες, κάνεις λάθος! Ίσα ίσα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως «παν μέτρον άριστον». Συχνά, όταν πιέζουμε τόσο πολύ τον εαυτό μας να καταφέρει πράγματα, κάποια στιγμή θα θέλουμε να ξεσπάσουμε, κάνοντας κάτι που ίσως μας κάνει κακό, όπως τα 4 κρουασάν σοκολάτας σε ένα βράδυ.

Μπορώ να αντισταθώ στα πάντα εκτός από τον πειρασμό

Όσκαρ Γουαιλντ
  • Οι πύλες των προοπτικών και οι δεύτερες ευκαιρίες: Ο άνθρωπος για τον οποίο σου μιλάω σήμερα είναι επιτυχημένος συγγραφέας και coach όλων των τεράστιων προσωπικοτήτων που υπάρχουν σήμερα στο στερέωμα. Κατοικεί στον Καναδά και μια μέρα ξαφνικά είδε μπροστά του σε ένα λόμπι ξενοδοχείου έναν από τους αγαπημένους του αστέρες του Hollywood, τον Harvey Keitel. Η πρώτη του παρόρμηση ήταν να του μιλήσει και να του εκφράσει την εκτίμησή του, όμως ο φόβος τον σταμάτησε και η στιγμή πέρασε.

Μετάνιωσε πολύ για αυτό γιατί γνώριζε ότι πόσες πιθανότητες έχει να πετύχει κάποιος τον αγαπημένο του ηθοποιό σε αυτόν τον αχανές κόσμο που ζούμε. Υποσχέθηκε στον εαυτό του λοιπόν ότι αν ποτέ ξαναδει τον Harvey Keitel θα του μιλήσει όπως και να έχει. Και όντως η ευκαιρία του δόθηκε 20 χρόνια μετά, στη Ρώμη όπου ξαφνικά τον είδε μπροστά του.

Πήγε χωρίς δεύτερη σκέψη να του πει ένα γειά και πόσο πολύ τον θαυμάζει, πόσο του άρεσε στην ταινία του Ταραντίνο, έκανε μάλιστα την γκάφα με το όνομα του χαρακτήρα, ο ηθοποιός τον διόρθωσε ευγενικά, χαιρετήθηκαν και συνέχισαν ο καθένας τον δρόμο του και τη ζωή του.

Όταν εμφανιστεί μια πύλη προοπτικής, άνοιξέ την ακόμα περισσότερο και βούτηξε μέσα, όσο πιο γρήγορα μπορείς, πριν τα κακά πνεύματα και οι εχθροί του μεγαλείου σου παραθέσουν τους λόγους για τους οποίους δεν μπορείς να τα καταφέρεις.

  • Ο πολύ καλός άνδρας με το καπέλο του Μπέιζμπολ. Ο ήρωας μας, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, βρέθηκε κάποτε σε ένα αεροδρόμιο. Εκεί καθώς ήταν στο ασανσέρ, ο διπλανός του κύριος φορούσε ένα καπέλο της αγαπημένης του ομάδας όταν ήταν παιδί. Στην αρχή θέλησε να του κάνει ένα κοπλιμέντο για το καπέλο του αλλά δίστασε φοβούμενος την απόρριψη.

Πόσες χαρές και θαύματα χάνουμε από φόβο μήπως δεν μας καλοδεχτούν οι άλλοι!

…«Σκεπτόμενος λοιπόν ότι ίσως δεν θα μου ξαναδοθεί η ευκαιρία να εκτιμήσω το καπέλο του μπέιζμπολ του συγκεκριμένου κυρίου. Τι και αν φαινόμουν ανόητος, έκανα αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω. Το μεγαλύτερο ρίσκο της ζωής είναι η μη ανάληψη ρίσκου, σωστά; «Λατρεύω το καπέλο σας» δήλωσα! Παραδόξως και χωρίς κανέναν δισταγμό, έβγαλε το καπέλο από το κεφάλι του και είπε: «Ορίστε, δικό σας».

Αναγνώρισα την ασυνήθιστη καλοσύνη του και δέχτηκα το δώρο με την ειλικρινή αποδοχή μου, κάτι που υπό άλλη περίπτωση δεν θα έκανα από ευγένεια….»

έμπνευση από τον Robin Sharma

Το πέρασμά μας από τούτο τον κόσμο είναι μοναδικό. Αν, λοιπόν, μπορώ να δείξω καλοσύνη ή να κάνω κάποιο καλό, αφήστε με να το κάνω τώρα: Μη με αφήνετε να το αναβάλω ή να το αμελήσω, γιατί δεν θα υπάρξει δεύτερο πέρασμα.

Είμαστε όλοι ίδιοι, όλοι ίσοι, όλοι ήρωες!

Όλη η έμπνευση από τον Robin Sharma και τις ιστορίες του που μας δείχνουν ότι και εκείνος είναι άνθρωπος, όπως όλοι μας και όχι απλώς ένας μύθος. Που μπορεί να χάσει το μέτρο στο φαγητό μετά από περιόδους μεγάλης πίεσης και να κάνει κάποτε και εκείνος ένα υπερφαγικό επεισόδιο, ή να ντραπεί να πει μια καλή κουβέντα σε κάποιον άγνωστο και να χάσει την ευκαιρία να να γνωρίσει την καλοσύνη αυτού του αγνώστου και τέλος να ντραπεί να μιλήσει στον αγαπημένο του ηθοποιό που κατά τύχη εμφανίζεται μπροστά του! Όπως και εμείς και αυτός. Όλοι ίδιοι, ίσοι, όλοι ήρωες!

Είμαστε όλοι οι ήρωες της διπλανής πόρτας!

Το βιβλίο «Ο ήρωας της διπλανής πόρτας» του Robin Sharma κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News