Τι θα συνέβαινε, άραγε, αν οι άνθρωποι ενθαρρύνονταν να είναι πιο δραστήριοι και να αφήσουν την καθιστική ζωή; Σύμφωνα με νέα έρευνα, η άσκηση θα μπορούσε να περιορίσει δραματικά ασθένειες, όπως η αρτηριακή πίεση και ο διαβήτης τύπου 2, μέχρι το 2030. Αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο εάν οι παγκόσμιες κυβερνήσεις πρόσφεραν κίνητρα στους πολίτες για να γυμναστούν.

Σε μια αυστηρή προειδοποίηση προς τις χώρες, όπου το σύστημα υγείας έχει ήδη αγγίξει τα όριά του, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υποστήριξε ότι το κόστος της αποτυχίας να ασκηθούν περισσότεροι άνθρωποι θα μας επιβαρύνει περίπου 27 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Με αυτή την δήλωση, συσχετίστηκε για πρώτη φορά η ευεργετική αξία που έχει η γυμναστική όχι μόνο για την υγεία αλλά και για την παγκόσμια οικονομία.

Η ανησυχητική προειδοποίηση του ΠΟΥ

Η σωματική άσκηση έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 20%-30%. Ωστόσο, παρά τα σαφή οφέλη, η εφαρμογή πολιτικών που στοχεύουν στην ενθάρρυνση περισσότερης άσκησης είναι αργή ως ανύπαρκτη, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ακόμα κάποια ουσιαστική πρόοδος.

«Υπάρχουν λίγοι τομείς στη δημόσια υγεία… όπου τα οφέλη της τακτικής άσκησης είναι τόσο πειστικά, οικονομικά αποδοτικά και πρακτικά. Παρόλα αυτά οι κυβερνητικές πολιτικές παγκοσμίως παραμένουν αφανείς και άνισες στον τομέα αυτό», επισημαίνει ο ΠΟΥ.

«Συνέπεια αυτής της πολιτικής αδράνειας είναι ότι τα ήδη αδύναμα συστήματα υγείας επιβαρύνονται με ασθένειες που θα μπορούσαν να προληφθούν στο παρόν και ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Οι κοινότητες αποτυγχάνουν να επωφεληθούν από τα ευρύτερα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη που συνδέονται με την αύξηση της δραστηριότητας περισσότερων ανθρώπων», συμπληρώνει ο παγκόσμιος οργανισμός.

Ο διαβήτης και η κατάθλιψη συνδέονται με την άνοια!

άσκηση και διαβήτης τύπου 2
Pexels

Άσκηση και διαβήτης τύπου 2: Ποιες θα είναι οι συνέπειες της πολιτικής αδράνειας;

Αν οι κυβερνήσεις δεν αναλάβουν δράση για να αντιστρέψουν την κατάσταση, οι συνέπειες θα είναι τραγικές. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, αν συνεχίσουμε με αυτά τα δεδομένα, έως το 2030 θα υπάρξουν 499.208 εκατομμύρια νέα κρούσματα μη μεταδοτικών ασθενειών.

Ο διαβήτης τύπου 2, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η άνοια, η κατάθλιψη και ορισμένοι καρκίνοι, παθήσεις που μπορούν να προληφθούν με την άσκηση, θα θριαμβεύσουν μέσα στην επόμενη δεκαετία. Μάλιστα, το περισσότερο από το 40% αυτών των ασθενειών, θα απασχολήσει χώρες χαμηλότερου μεσαίου εισοδήματος, όπως η Κένυα, η Ινδία και το Μπαγκλαντές.

«Περίπου το 7-8% όλων των περιπτώσεων καρδιαγγειακών παθήσεων, κατάθλιψης και άνοιας θα μπορούσαν να προληφθούν εάν οι άνθρωποι ήταν πιο δραστήριοι», αναφέρει ο ΠΟΥ.

Εξετάζοντας δεδομένα από 194 χώρες, η μελέτη διαπίστωσε ότι λιγότερες από τις μισές διέθεταν εθνική πολιτική για τη σωματική δραστηριότητα. Ακόμα και στην περίπτωση που κάτι τέτοιο συνέβαινε η έρευνα έδειξε το λιγότερο από το 40% των κυβερνητικών κινήτρων ήταν στην πραγματικότητα λειτουργικό.

«Χρειαζόμαστε περισσότερες χώρες να εφαρμόσουν πολιτικές για να υποστηρίξουν τους ανθρώπους να είναι πιο δραστήριοι μέσω του περπατήματος, του ποδηλάτου, του αθλητισμού και άλλων σωματικών δραστηριοτήτων. Τα οφέλη είναι τεράστια, όχι μόνο για τη σωματική και ψυχική υγεία των ατόμων, αλλά και για τις κοινωνίες, το περιβάλλον και τις οικονομίες», τονίζει ο Tedros Adhanom Ghebreyesus, γενικός διευθυντής του ΠΟΥ.

Πολλά δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως θα ήταν επομένως το τελικό κέρδος, αν εμείς απλά γινόμασταν πιο αθλητικοί και δραστήριοι. Ένα κέρδος που δεν θα αποτυπωνόταν μόνο με νούμερα στα στατιστικά δεδομένα της οικονομίας, αλλά στην βελτιωμένη ποιότητα ζωής όλων εμάς.

Βλέπεις τη γυμναστική σαν αγγαρεία και δυσκολεύεσαι να βρεις το κίνητρο για να ξεκινήσεις; Αυτά τα tips θα σε βοηθήσουν να την εντάξεις στην καθημερινή σου ρουτίνα

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News