Στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλους εσάς τους γονείς που κάνατε ό,τι περνούσε από το χέρι σας για να είναι συναρπαστική ή έστω υποφερτή η πρώτη μέρα των παιδιών στο νηπιαγωγείο, στον παιδικό σταθμό, στο δημοτικό… Σας νιώθω όλους! Είτε συγκινηθήκατε είτε αγχωθήκατε είτε χαρήκατε.

Αλήθεια πώς νιώσατε; Εγώ θα πω την (ωμή) αλήθεια μου.
Δεν έκλαψα καθόλου. Δεν συγκινήθηκα ούτε για ένα λεπτό.
Αυτά τα έζησα, όταν πήγε στον παιδικό σταθμό που επέλεξα. Τότε ήξερα ότι αφήνω τον γιο μου σε πολύ καλά χέρια. Και είχα την άνεση να συγκινηθώ. Να κάνω ένα βήμα πίσω και να τον παρακολουθήσω να γνωρίζει τις δασκάλες του, το χώρο και τα παιχνίδια. Να είμαι δίπλα του αν χρειαστεί για να νιώσει ασφάλεια, ώστε να ανοίξει σιγά σιγά τα φτερά του και να αποχωριστούμε για πρώτη φορά (σχεδόν 3 χρόνια ήμασταν αχώριστοι).

Σήμερα δεν είχα αυτή την πολυτέλεια. Μέρες τώρα προσπαθούσα να οργανώσω αυτό που θα έπρεπε να κάνουν οι υπεύθυνοι. Ήθελα να περιγράψω στο γιο μου πώς θα είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο και δεν ήξερα ούτε σε ποιο νηπιαγωγείο θα πηγαίνει. Έπρεπε να τηλεφωνήσω πάρα πολλές φορές στο νηπιαγωγείο για να μάθω (4 μέρες πριν τον Αγιασμό τα χώρισαν σε τμήματα και τα μοίρασαν σε κτίρια).

Το πρωί λοιπόν ανέλαβα να του συστήσω εγώ τη νηπιαγωγό του, να του πω τι ακριβώς θα γίνει από αυτά που μάθαινα εκείνη την ώρα. Δε μου άρεσε καθόλου που οι νηπιαγωγοί του κάθε τμήματος μιλούσαν μόνο στους γονείς αγνοώντας τους πρωταγωνιστές της ημέρας, τους μικρούς μαθητές. Ελπίζω σε εσάς να ήταν καλύτερα τα πράγματα και εύχομαι πώς σε εμάς θα τα «υπολογίζουν» περισσότερο τις υπόλοιπες μέρες.

Καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο και για τους εκπαιδευτικούς. Φέτος έχουν προνηπιάκια και πανδημία να αντιμετωπίσουν. Με όπλο ένα χαμόγελο κρυμμένο πίσω από τις μάσκες τους. Δεν είναι εύκολη η επικοινωνία.


Ευτυχώς εμείς έχουμε μάθει να τις φοράμε και δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου ο γιος μου. Μάλιστα χάρηκε που φεύγοντας από το σχολείο πήρε μία μάσκα δώρο. Κι εγώ δαγκώθηκα και του είπα πως είναι τυχερός, καθώς εμάς δε μας έδιναν δώρο όταν πηγαίναμε στο σχολείο. Δεν του είπα πως η μάσκα προστασίας προσώπου που του έδωσαν είναι τόσο μεγάλη γι’ αυτόν, που δε θα τη βάλει για τα επόμενα 5-6 χρόνια!

Ανακούφιση λοιπόν! Με μία λέξη αυτό είναι το συναίσθημα της ημέρας. Ανακούφιση που πέρασε το πιο δύσκολο κομμάτι χωρίς να κλάψει το παιδί μου, χωρίς να φοβηθεί.

Και χαρά μεγάλη! Που είδα αρκετούς μπαμπάδες να συνοδεύουν τα παιδιά τους και να είναι στο πλευρό τους συνεχώς. Γι’ αυτό δεν απευθύνομαι μόνο σε μητέρες. Δε θέλω να αδικήσω κανέναν γονιό!

Εύχομαι αγαπημένοι μου γονείς να μην χάσουμε ποτέ την όρεξή μας και την ενέργειά μας για να κάνουμε το σχολείο -και τον κόσμο- μας καλύτερο για τα παιδιά μας! Καλή σχολική χρονιά σε μικρούς και μεγάλους!

Ειδικά φέτος έχουμε πολλά εμπόδια να αντιμετωπίσουμε, όμως πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Με αρκετή προσπάθεια βέβαια.

Tip: Μία ομάδα σε Viber/WhatsApp/FB είναι πολύτιμο εργαλείο για να μιλάτε μεταξύ σας οι γονείς. Ακόμα καλύτερα αν συμμετέχουν και οι εκπαιδευτικοί.

Δες ακόμα:

8 τρόποι για να βοηθήσεις το παιδί σου με τη χρήση της μάσκας