Η ζωή στις φυλακές είναι εξευτελιστική και απάνθρωπη και κάπως έτσι αποτυγχάνεται ο βασικός στόχος του σωφρονισμού και της επανένταξης στην κοινωνία.

Η γέννηση των φυλακών τον 19ο αιώνα, είχε θεωρηθεί στην Ευρώπη ως τεράστιο βήμα προόδου από τους Δικηγόρους της εποχής, αφού αντικατέστησε τους βασανισμούς, τις σωματικές ποινές και (εν μέρει) τις θανατικές καταδίκες, που έως τότε επιβάλλονταν ακόμη και αθροιστικά, αφού στόχος ήταν η εκδίκηση της κοινωνίας για το έγκλημα του δράστη. Πλέον, η ζωή στις φυλακές είναι πραγματικά εξευτελιστική.

Συγκεκριμένα, με την πάροδο των ετών, ο στόχος των σύγχρονων κοινωνιών είναι – κατά δήλωση τουλάχιστον – ο σωφρονισμός των παρανομούντων και η επανένταξή τους στην κοινωνία και όχι βέβαια η κρατική εκδικητικότητα.

Δυστυχώς όμως για τις Ελληνικές φυλακές, σύμφωνα με επανειλημμένες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι συνθήκες κράτησης αποδεικνύονται εξευτελιστικές και απάνθρωπες για τους κρατουμένους. Στις φυλακές Διαβατών αποδείχτηκε  ότι 10 άνθρωποι στοιβάζονταν σε κελί 24 τ.μ., στα Ιωάννινα ότι ήταν υποχρεωμένοι να μένουν στα κρεβάτια τους 18 ώρες την ημέρα, στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού την περίοδο 2013-2015 κρατούνταν σε χώρους 44 τ.μ. κατά μέσο όρο δώδεκα κρατούμενοι, με υψηλό κίνδυνο μόλυνσης και κακές συνθήκες υγιεινής. Για τις συνθήκες κράτησης στις Ελληνικές φυλακές, υποστηρίζεται ότι όποιος κρατούμενος προσφύγει στο ΕΔΑΔ, είναι βέβαιον ότι θα καταδικάσει εκ νέου τη χώρα. Η χώρα μας καταδικάζεται επί 10ετίες για το λόγο αυτό.

Πολλάκις οι κρατούμενοι χαρακτήρισαν τις ελληνικές φυλακές ως κολαστήρια ψυχών. Ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια Χουάν Μέντες, θεωρεί ακριβώς ότι ο υπερπληθυσμός των φυλακών είναι μία μορφή βασανιστηρίου.

Διαβάστε περισσότερα στο dikastiko.gr

Διαβάστε επίσης:

Καμπάνα για βασανιστήρια αστυνομικών σε κρατούμενους στα Γρεβενά