10 χρόνια φυλάκισης στην καθαρίστρια με το πλαστό απολυτήριο, η οποία οδηγήθηκε στις φυλακές της Θήβας, για να εκτίσει την ποινή κάθειρξης που της επέβαλε το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας. Κι εμείς αναρωτιόμαστε είναι δυνατόν;;;

Δεν έκλεψε, δεν διέπραξε κάποιο έγκλημα, δεν καταχράστηκε δημόσιο πλούτο, απλώς δούλεψε για 20 χρόνια για να μπορέσει να συντηρήσει την οικογένειά της. Και το αποτέλεσμα; 10 χρόνια φυλάκισης στην καθαρίστρια με το πλαστό απολυτήριο. Γιατί; Επειδή πλαστογράφησε το απολυτήριο το 1996, πριν 22 χρόνια!

Η 53χρονη γυναίκα κρίθηκε ένοχη για απάτη σε βάρος του ελληνικού δημοσίου κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια. Προκειμένου να καταφέρει να αποκτήσει τα τυπικά προσόντα και να συμμετέχει στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, στη θέση καθαρίστριας κρατικού παιδικού σταθμού, άλλαξε από Ε’ σε ΣΤ’ το απολυτήριο Δημοτικού.

Και το 1996 διορίστηκε. Και 22 χρόνια μετά την πάνε φυλακή. Και από πότε η Δικαιοσύνη αποφάσισε να γίνει τόσο αυστηρή; Όταν άνθρωποι που έχουν διαπράξει βαρύτατα αδικήματα κυκλοφορούν ελεύθεροι; Όταν άνθρωποι επικαλούμενοι ποσοστό αναπηρίας, βγαίνουν από τις φυλακές;

Όταν υπάρχουν ακόμη εγκληματίες που βρίσκονται εκτός φυλακής και συνέχεια διαφεύγουν; Όταν υπάρχουν τόσα σκάνδαλα στο Δημόσιο και δεν έχει μπει ούτε ένας φυλακή;

Η γυναίκα 53 ετών που έπρεπε να βρει δουλειά γιατί ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου, έπρεπε να ζήσει την οικογένειά της και τον άντρας της που έχει 67% αναπηρία, αποφάσισαν να την βάλουν φυλακή.

Το κατηγορητήριο αναφέρει πως από το 1996 μέχρι το 2016 της είχαν καταβληθεί μικτές αποδοχές αρκετών δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης της υπόθεσης πρωτόδικα, σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ, είχε αναφερθεί πως η κατηγορούμενη είχε μεγαλώσει μέσα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχε κάνει αυτήν την πράξη, όπως είχε αναφερθεί, για να συντηρήσει την οικογένειά της, που το είχε μεγάλη ανάγκη.

Επισημάνθηκε επίσης πως η εργασία που επιτελούσε δεν είχε καμία σχέση με το τυπικό προσόν που απαιτούσε η προκήρυξη. Τέλος είχε τονιστεί, πως κατά τη διάρκεια της εργασίας της στη συγκεκριμένη θέση τα 20 χρόνια, είχε επιδείξει ζήλο και αφοσίωση, προσκομίζοντας μάλιστα και μια σχετική έκθεση.

Η 53χρονη απαλλάχθηκε της κατηγορίας της πλαστογραφίας με χρήση, με ιδιαίτερα μεγάλο όφελος και αντίστοιχη ζημιά άνω των 120 και άνω των 150 χιλιάδων ευρώ, σε βάρους του ελληνικού Δημοσίου, λόγω παραγραφής. Ωστόσο κρίθηκε ένοχη από το Πενταμελές Εφετείο για απάτη κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά συνήθεια με ιδιαίτερα μεγάλο όφελος και αντίστοιχη ζημία άνω 30, 120 και 150 χιλιάδων ευρώ εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου.

Σε περίπτωση που σας ξεφεύγει μια μικρή λεπτομέρεια: Τα δούλεψε, δεν τα έκλεψε!

Να σημειωθεί πως οι συνάδελφοι της, το σωματείο Καθαριστριών – Καθαριστών νομού Μαγνησίας ζητούν την αποφυλάκιση της γυναίκας, τονίζοντας πως πρόκειται για μια άδικη απόφαση.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή του Σωματείου:

«Η αστική δικαιοσύνη, αφού εξάντλησε όλη την αυστηρότητά της σε μια φτωχή εργαζόμενη, καταδίκασε μια γυναίκα που αγωνιζόταν να ζήσει την οικογένειά της σε 10 χρόνια φυλακή! Διορίστηκε το 1996 σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ δηλώνοντας ότι είναι τελειόφοιτη της ΣΤ΄ δημοτικού για να μπορέσει να βρει δουλειά να ζήσει τα παιδιά της και να βοηθήσει τον σύζυγό της που είχε 67% αναπηρία.   Επί μια 20ετία προσέφερε συνειδητά τις υπηρεσίες σε παιδικό σταθμό του Δήμου Βόλου, προσέφερε εργασία και πληρωνόταν γι’ αυτή. Δεν έκλεψε! Δεν καταχράστηκε τα δημόσια χρήματα! Τα δούλεψε! Για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις οικογενειακές της ανάγκες. Αυτή τη στιγμή, ύστερα από την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας, εκτίει την άδικη ποινή που της έχει επιβληθεί στις Φυλακές Θήβας.

Ζητάμε να αποφυλακιστεί άμεσα η συνάδελφός μας γιατί δεν είναι έγκλημα να εργάζεται κάποιος για να ζήσει και μάλιστα όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Γιατί δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού.

Όπου η αστική δικαιοσύνη έχει «ερμητικά κλειστά τα μάτια» μπροστά στην πραγματική κοινωνική αδικία, που καταδικάζει στη φτώχεια και στην ανέχεια χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους, που αναζητούν απελπισμένα τρόπο να ζήσουν».

Διαβάστε επίσης:

Siemens: «Έσπασε» το βραχιολάκι κι απέδρασε ο τραπεζίτης Όσβαλντ