Από τη γαλάζια Σαμαρκάνδη –το σημερινό Ουζμπεκιστάν– ξεκινά η ζωή της Σελιζέ, μιας ορφανής χωριατοπούλας. Στα δύσκολα χρόνια που ξέσπασε ο ιερός πόλεμος με την ονομασία “ουαχάμπι” –όπως έχει καταγραφεί ιστορικά– η Σελιζέ οδηγείται παράνομα και με τη βία στο χαρέμι του γοητευτικού σάχη της Σαμαρκάνδης.

Το ιστορικό μυθιστόρημα «Πορφυρά Παλάτια» της Αίγλης Κρίκη μας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, η οποία, όμως, φαίνεται να έχει τόσα κοινά με το σήμερα!

Η μαγεία του έρωτα, ο πόθος του σάχη για τη Σελιζέ και ο πόνος που θα του προκαλέσει η αλήθεια που αγνοούσε για το παρελθόν του, είναι όσα ο σάχης δεν είχε υπολογίσει…

Σημειώνεται ότι η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου «Πορφυρά Παλάτια» ξεκινά απ’ τα βαθυστόχαστα, γραφικά και πολυ-πολιτισμικά Γιάννενα στις 24 Φεβρουαρίου. Η παρουσίαση θα γίνει στις στις 19:00 στον Πολιτιστικό Πολυχώρο Δ. Χατζής.

Η συγγραφέας του βιβλίου, Αίγλη Κρίκη, μίλησε στο iPop.gr για την πρώτη της συγγραφική απόπειρα, δίνοντάς μας μια γεύση για το τι να περιμένουμε πριν ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στις σελίδες του βιβλίου.

  1. Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σαμαρκάνδη, το σημερινό Ουζμπεκιστάν. Πώς επιλέξατε το συγκεκριμένο μέρος για το βιβλίο σας;
  2. Η αρχή του έγινε απ’ το τραγικό γεγονός του θανάτου του Αϊλάν το 2015 στα τουρκικά παράλια. Ούσα τότε συγκλονισμένη απ’ το συμβάν και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τότε είχαν καταφθάσει οι πρώτοι Σύροι, ήθελα να ψάξω να βρω ιστορικά τι συμβαίνει. Κατά την αναζήτησή μου ανακάλυψα ότι το θέμα με τον ιερό πόλεμο και το τζιχάντ υπήρχε απ’ τον 8ο αιώνα. Στη συνέχεια συνδύασα ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία και μου βγήκε αυτό το παραμύθι. Το έχω εντάξει σ’ αυτό το χρονικό πλαίσιο, για να δώσω και ορισμένα ιστορικά στοιχεία μέσα απ’ το βιβλίο. Η ιστορία εκτυλίσσεται στον 18ο αιώνα, απλά γίνεται και μια αναδρομή απ’ τον 8ο αιώνα που ξεκινάει το τζιχάντ.
  3. Η περιγραφή του βιβλίου σας ξεκινάει με την περσική παροιμία «…όταν αρχίσουν να σου λείπουν τα άλογα, σέλωσε τους σκύλους». Γιατί την επιλέξατε;
  4. Η παροιμία στηρίζεται στην αρχή που είχε το μουσουλμανικό κράτος, κατά την κυριαρχία του σ’ όλο τον κόσμο. Έχει να κάνει με τις αρχές της διπλωματίας: Για να μπορέσουν οι σουλτάνοι να παραμείνουν στην εξουσία, πέρα απ’ τους ακολούθους τους, έπρεπε στη βάση της πυραμίδας της εξουσίας τους, εκεί που βρίσκονταν οι δούλοι και οι υπηρέτες, να έχουν κι εκεί κάποιος ανθρώπους που ξέρουν ότι θα τους βοηθούσαν. Αυτοί οι άνθρωποι εκπροσωπούν τους σκύλους και σαν πιστοί σκύλοι εάν ένας σουλτάνος δεν ικανοποιηθεί σχετικά με τους ανώτερους ακολούθους του, μετά κατέληγε στη βάση, με στόχο να προσπαθήσει έτσι να προστατευτεί.
  5. Όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο έχουμε την τάση να ταυτιζόμαστε με τους χαρακτήρες. Στα «Πορφυρά Παλάτια» θεωρείτε ότι ο κόσμος ταυτίζεται περισσότερο με την Σελιζέ ή τον σάχη;
  6. Νομίζω ότι είναι κάπου στη μέση γιατί και οι δύο περιγράφονται με στοιχεία που έχουν σημερινοί άντρες και γυναίκες. Η εξουσία έχει πολλές μορφές, επομένως ακόμα και μια όμορφη γυναίκα, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει την εξουσία της ομορφιάς. Οπότε θεωρώ ότι οι αναγνώστες θα ταυτιστούν μ’ όλους τους χαρακτήρες.
  7. Αν ξεφυλλίζαμε τις σελίδες του νέου σας βιβλίου, τι γεύση θα παίρναμε;
  8. Το δεύτερο βιβλίο είναι πολύ σύγχρονο και αφορά τις γυναίκες. Οι γυναίκες πρωταγωνίστριες του βιβλίου έχουν να πουν πολλά και μερικές απ’ αυτές είναι και πραγματικά πρόσωπα.
Alert! Διαγωνισμός!

Μπορείτε να διεκδικήσετε δύο αντίτυπα του βιβλίου «Πορφυρά Παλάτια» κάνοντας like, comment και share στο προφίλ σας στο Facebook το σχετικό post που θα βρείτε στη σελίδα του iPop.gr στο Facebook.

Λίγα λόγια για την Αίγλη Κρίκη

Η Αίγλη Κρίκη γεννήθηκε το 1978 στη Λάρισα, όπου και μεγάλωσε. Στα 19 της έφυγε για τα Ιωάννινα, για να σπουδάσει στο τμήμα Ιστορίας & Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Τα Ιωάννινα υπήρξαν πόλη – σταθμός στη ζωή της, καθώς εκεί δημιούργησε την οικογένεια της και την επιχείρησή της ως καθηγήτρια αγγλικών. Το 2013 τελείωσε το μεταπτυχιακό της στον τομέα Λαογραφίας, με εξειδίκευση στο παραδοσιακό ένδυμα και τη λαϊκή τέχνη και κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας. Από το 2014 αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο, σε περιοδικό και σε blogs.

Στα κείμενά της συναντά κανείς την αγωνία και τους προβληματισμούς του καθημερινού ανθρώπου για την επιβίωση, την προσωπική του εξέλιξη και τον ψυχισμό του, μέσα από ένα φανταστικό ταξίδι σε άλλους κόσμους, με χρώματα, γεύσεις και αρώματα της ζωής υπό τους ήχους της αλληγορίας.

Αγαπημένο της απόφθεγμα, τα λόγια του Κ. Π. Καβάφη: «Σημασία έχει το ταξίδι, κι όχι ο προορισμός…»