Δύο αγαπημένα βιβλία έμπνευσης για τον αθλητισμό που διάβασα αυτές τις μέρες και με έκαναν στην κυριολεξία να σηκωθώ από τον καναπέ, να φορέσω τα αθλητικά μου και να φτιάξω πρόγραμμα γυμναστικής είναι αυτά για τα οποία θα σου μιλήσω σήμερα. Μπορώ να σου εγγυηθώ ότι διαβάζοντας τα βιβλία αυτά θα πάρεις όση έμπνευση χρειάζεσαι για να βάλεις τα πράγματα κάτω, να βρεις το άθλημα που θες να γίνεις καλός και να ξεκινήσεις δράση. Πώς γίνεται μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου μόνο να σου γεννηθεί η ανάγκη να ξεκινήσεις τον αθλητισμό; Είναι άραγε δυνατόν χωρίς εικόνες, χωρίς βίντεο, ένας μόνος άνθρωπος να σε πείσει να ξεκινήσεις, χωρίς καν να σε προτρέψει να το κάνεις, παρά μόνο λέγοντας τη δική του ιστορία; Ναι! Έτσι γεννάται η έμπνευση κατά την απόψή μου, από το παράδειγμα που δίνουμε και όχι από τις κουβέντες. Παρά μόνο με τα χειροπιαστά αποτελέσματα που έχουμε να δώσουμε από τη ζωή μας.

ξεκινήσεις το τρέξιμο
Pexels

Βιβλία έμπνευσης για τον αθλητισμό

Ξεκίνησα την ανάγνωση των βιβλίων αυτών για δύο λόγους. Ο ένας γιατί ούτως ή άλλος είμαι από τους ανθρώπους που ψάχνω να βρω τις απαντήσεις μέσα από τα επιτυχημένα βήματα άλλων ανθρώπων. Και γιατί η σχέση μου με την άσκηση τον τελευταίο χρόνο περνά κρίση και ήθελα από κάπου να πιαστώ για να ξεκινήσω, νομίζω ότι χτύπησα φλέβα χρυσού με τις επιλογές αυτές.

Το απίστευτο με το ανθρώπινο σώμα και το μυαλό είναι ότι -όσο περισσότερο τους δίνεις πράγματα και επενδύεις σε αυτά χρόνο και προσπάθεια, τόσο εκείνα σου δίνουν πίσω αποτελέσματα. Το θέμα είναι να έχεις χρόνο και υπομονή ώστε να δεις τα αποτελέσματα και να μην τα παρατήσεις.

Για τι πράγμα μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο

βιβλία έμπνευσης για τον αθλητισμό

Ο Χαρούκι Μουρακάμι, είναι ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς μυθιστορημάτων. Ωστόσο αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο του που διάβασα και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό γιατί ήταν ουσιαστικά μια αυτοβιογραφία του, παρουσιάζοντας την ιστορία του πίσω από το πώς έγινε δρομέας μεγάλων αποστάσεων, δίνοντάς μας σελίδες από τα ημερολόγια τρεξίματος που κρατούσε από το 1982 που ξεκίνησε το τρέξιμο μέχρι το 2007 που έγραψε το βιβλίο.

Ο Μουρακάμι ξεκίνησε το τρέξιμο στα 33 του χρόνια. Την αμέσως επόμενη χρονιά έτρεξε τον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας, αλλά ανάποδα, ξεκινώντας από το Καλλιμάρμαρο και τερματίζοντας στον Μαραθώνα, κατακαλόκαιρο και όχι σε κάποια διοργάνωση, αλλά μόνος του με ένα βανάκι που τραβούσε φωτογραφίες, ώστε να γράψει άρθρο για την εμπειρία του.

Τι ακριβώς σκέφτομαι όταν τρέχω; Δεν έχω ιδέα. Τις κρύες μέρες υποθέτω ότι σκέφτομαι πόσο κρύο κάνει. Και τις ζεστές, πόση ζέστη κάνει. Όταν είμαι θλιμμένος, σκέφτομαι λιγάκι τη θλίψη. Όταν είμαι ευτυχισμένος σκέφτομαι λιγάκι την ευτυχία.

Με εντυπωσιάζουν γενικά οι δρομείς του Μαραθωνίου, με εντυπωσιάζει όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να τρέξει 42.195 χιλιόμετρα, το θεωρώ ένα μεγάλο κατόρθωμα ίσως γιατί έχω προσπαθήσει να τρέξω για 3 ή κάποιες φορές για 5 χιλιόμετρα και η εμπειρία ήταν πάρα πολύ δύσκολη, δεν βρίσκω λέξεις να περιγράψω ακριβώς αυτό που βιώσα.

Ο Μουρακάμι τελικά έγινε δρομέας μεγάλων αποστάσεων, έχει τρέξει σε αγώνα 100 χιλιομέτρων, σε τρίαθλο και κάθε χρόνο έβγαζε και έναν Μαραθώνιο. Μας δείχνει λίγη από την ρουτίνα του για την προετοιμασία του για τον Μαραθώνιο του 2005 της Νέας Υόρκης όταν ήταν σε ηλικία 56 ετών.

Μιλάει λοιπόν για την φυσική φθορά που φέρνει ο χρόνος, για το πώς παλεύει να ανταγωνιστεί τον εαυτό του, γιατί ξεκίνησε το τρέξιμο και τι κέρδισε από αυτό.

Μεγαλώνοντας πια και εγώ βλέπω ότι κάποια πράγματα αλλάζουν, όμως όσο δεσμεύεσαι στο να μαθαίνεις κάθε μέρα, όσο προσπαθείς, να οδηγείς τον εαυτό σου προς στο τελικό πλάνο που έχεις, καταλαβαίνεις ότι είναι όλα αυτά δικαιολογία.

Αν σου αρέσει το τρέξιμο, ή αν δεν σου αρέσει και θες να δεις τι υπάρχει μέσα στο μυαλό ενός δρομέα και γιατί το κάνει όλο αυτό, το βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι αξίζει το χρόνο σου.

Κάποια μέρα, αν έχω έναν τάφο και μπορώ να διακρίνω τι είναι γραμμένο στην ταφόπλακα, θα ΄θελα να λέει το εξής:

Χαρούκι Μουρακάμι

1949-20**

Συγγραφέας (και Δρομέας)

Τουλάχιστον δεν περπάτησε ποτέ

Τα 5 τοπ βιβλία αυτοβελτίωσης που πρέπει να διαβάσεις και εσύ

ΚΟΒΕ μαθήματα ζωής από έναν θρύλο

βιβλία έμπνευσης για τον αθλητισμό

Όλη η φιλοσοφία του σε 140 σελίδες! Για τον Kobe Bryant που μαζί με την κόρη του έφυγαν από τη ζωή το 2020 και σκόρπισαν το πένθος παγκόσμια. Μια τεράστια απώλεια ακόμα και για εμάς που δεν ξέραμε τι εστί Kobe Bryant, για εμάς που δεν τον είχαμε δει να παίζει την εποχή που έπαιζε. Δεν τον γνώριζα από πριν, αν και ήταν ένας τεράστιος αθλητής, με μεγάλα αποθέματα δύναμης και ταλέντου και τεχνικής αλλά και ένας άνθρωπος που δούλεψε πάρα πολύ και ήξερε τι ήθελε. Είχε πλάνο πενταετίας και δεκαετίας όταν οι άλλοι συναθλητές του ήθελαν απλώς ένα καλό συμβόλαιο.

Κοιμόταν ελάχιστα και δούλευε 6 ώρες την ημέρα 6 μέρες την εβδομάδα για έξι μήνες. Σκληρή προπόνηση στο μπάσκετ, νοητική και φυσικά «διάβασμα» των αντιπάλων του αλλά και της δικής του τεχνικής. Ο Kobe έβλεπε με τις ώρες αγώνες και ήξερες πολύ καλά τι έπρεπε να κάνει, τι κάνει ο αντίπαλός τους σωστά και τι λάθος, αλλά και διάβαζε και τις δικές του αδυναμίες. Ήταν ένας αιώνιος μαθητής και ρωτούσε συνεχώς! Δεν εφησυχάζοταν ποτέ.

Δεν έχω σκοπό να βγω στα παρκέ και να κάνω προπόνηση μπάσκετ. Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό πήρα τόνους έμπνευσης για τα αθλήματα που κάνω εγώ, πώς μπορώ να γίνω καλύτερη, πώς μπορώ να γίνω καλύτερη γενικά σε ό,τι κάνω στη ζωή μου. Ο Kobe ήταν από τους ανθρώπους που δείχνουν τον δρόμο.

Πρέπει να ρωτήσεις τον εαυτό σου τι είναι αυτό που πραγματικά θα καταφέρει να σε σηκώσει απ’το κρεβάτι το πρωί και να σε κρατήσει ξύπνιο τη νύχτα. Όταν βρεις την απάντηση, παραμένεις πιστός σ’αυτή

Kobe Bryant

Αυτά ήταν τα βιβλία έμπνευσης για τον αθλητισμό που διάβασα και αν είσαι στη φάση που γυρεύεις και εσύ την έμπνευση για να ξεκινήσεις νομίζω ότι θα σε βοηθήσουν και εσένα.

15 quotes που μας χάρισε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και μας κάνει για άλλη μια φορά να είμαστε περήφανοι που είναι δικός μας!

Διάβασε πρώτος όλα τα θέματα του iPop.gr στο Google News