Αριστέα Κοντραφούρη: για μένα η πιο δημιουργική φάση είναι ο χώρος της επιλογής, όπου το παιδί είναι χαλαρό

LIKE US ON FACEBOOK

Η Αριστέα Κοντραφούρη μας συστήνεται ως παιγνιοθεραπεύτρια, σκηνοθέτης αλλά και δασκάλα θεατρικού παιχνιδιού στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Θεωρεί ότι το παιδί είναι δημιουργικό όταν έχει την ευκαιρία να επιλέξει, διότι ο καταιγισμός πολλών δραστηριοτήτων στις μέρες μας, έχουν κάνει τη δημιουργικότητα απλά διαδικασία προγραμματισμού.

  1. « Ο Τομ Τιριτόμ και η πολιτεία που ήταν χωρισμένη στα δύο». Τι σας  τράβηξε στο συγκεκριμένο παραμύθι και αποφασίσατε να το κάνετε παράσταση;
  2.  Ένα τύμπανο, ένα γεφύρι γκρεμισμένο στα δύο, άνθρωποι που κάποτε ήταν ενωμένοι βρίσκονται απέναντι και αρνούνται πεισματικά να συνδέσουν ξανά αυτό που κάποτε τους ένωνε… και ένα παιδί που τελικά με την αιφνίδια απουσία του οδηγεί το πλήθος στη επανασύνδεση. Για όλους αυτούς τους λόγους το επέλεξα. Είναι η ιστορία που μοιάζει σαν συνέχεια της προηγούμενης μου δουλειάς «Το κορίτσι που ζήτησε μια βελόνα, μια απλή βελόνα» του ίδιου συγγραφέα, Χρήστου Μπουλώτη.  Η βελόνα συμβολίζει τη σύνδεση, ήταν το αντικείμενο που η πραγματική του αξία υποτιμήθηκε από τον κυβερνήτη του προηγούμενου παραμυθιού και οδηγήθηκε η πολιτεία στην καταστροφή. Στο παραμύθι φέτος τη σύνδεση έρχεται να την διεκδικήσει ένα παιδί. Το παιδί γίνεται αφορμή να ξαναχτιστεί η γέφυρα. Το παιδί για μένα είναι αυτό που φέρει ο κάθε άνθρωπος στον πυρήνα του… είναι τα πρωταρχικά στοιχειά της ύπαρξής του. Είναι η ακεραιότητα, η αγάπη,  ο θυμός , ο φόβος… όλα μαζί ενορχηστρωμένα κάτω από τους ήχους του τύμπανου-της καρδιάς. Μεγαλώνοντας μπερδευόμαστε, κατακερματίζουμε τον πυρήνα μας, δίνουμε ερμηνείες στη προσπάθεια μας να διαχειριστουμε την ύπαρξη μας σε σχέση με τους άλλους. Και επέρχεται το γκρέμισμα , ο διαχωρισμός, η διάσπαση…κάπου αλλού βρίσκεται  ο δρόμος για την ένωση…
  3. Υπάρχουν κάποια κριτήρια με τα οποία διαλέγετε τα παραμύθια  που μετατρέπετε σε παραστάσεις;
  4.  Όταν κάτι με συγκινεί, τότε το ακολουθώ… με οδηγεί … με παρασύρει  αυτό στα μονοπάτια του.
  5. Πόσο εύκολο είναι να σκηνοθετηθεί μια παράσταση από τα παιδιά;
  6. Τα παιδιά σκηνοθετούν συνεχώς …φτιάχνουν ιστορίες , τις μοιράζονται μεταξύ τους. Αυτό που με προβληματίζει  τώρα είναι η δυναμική παρέμβαση της εικόνας στη καθημερινότητα των παιδιών που κατευθύνει τόσο έντονα τον τρόπο σκέψης τους, που χάνει το απρόβλεπτο  και γίνεται  προβλέψιμο και κατά συνέπεια εύκολα ελεγχόμενο.
  7. Έχοντας περάσει λίγες  εβδομάδες  του καινούριου σας εγχειρήματος, ποιες είναι οι πρώτες σας εντυπώσεις; Τι παρατηρείτε κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου όταν γονείς και παιδιά συνδημιουργούν;
  8.  Η δέσμευση αυτό μου έρχεται στο μυαλό. Νιώθω ότι υπάρχει μια δύσκολία δέσμευσης σε οτιδήποτε. Η  δέσμευση είναι σύνδεση, είναι ένωση, είναι συνεργασία… αυτό παρατηρώ. Μια δυσκολία δέσμευσης των γονιών  απέναντι στο παιδί τους, που αυτό καθρεφτίζεται την ώρα που εκτελούν μια δράση με το παιδί αλλά και μια δυσκολία δέσμευσης απέναντι στον άλλο γονιό-συμπαίκτη και στον ίδιο τους τον εαυτό. Υπάρχει όμως μια έντονη ανάγκη επαναπροσδιορισμού των αξιών. Οι αξίες χτίζουν την δέσμευση και την αναγάγουν σε  ουσιαστική σχέση και όχι σε ασφυκτική  συνύπαρξη. Αυτό έχουν ανάγκη τα παιδιά και  είναι τόσο έτοιμα να το ανακαλύψουν παρέα με τους γονείς τους. Και όταν και οι γονείς χαλαρώνουν η εμπειρία είναι συναρπαστική.
  9. Από τη μέχρι τώρα πορεία σας, πώς έχετε δει ότι λειτουργεί το θέατρο στη ψυχολογία των παιδιών;
  10. Το θέατρο είναι απελευθερωτικό γιατί σε βοηθάει να αποδεχθείς  όλες τις πλευρές του εαυτού σου και να μη νιώθεις ενοχές για αυτές. Το κάθε κομμάτι μας έχει λόγο ύπαρξης και όταν γίνεται δυσλειτουργικό κάπου, τότε  το ενεργοποιείς στο ρόλο που θα το κάνει λειτουργικό. Μεγάλο δώρο  για τον άνθρωπο το θέατρο, η μίμηση, η έρευνα της πράξης μέσα από το παιχνίδι.
  11. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το πιο δύσκολο κομμάτι στην ενασχόλησή σας με τα παιδιά;
  12. Οι γονείς είναι ένα δύσκολο κομμάτι όταν βλέπουν απέναντι στο παιδί τους την προέκταση του εαυτού τους. Όταν δεν σέβονται τη δική του φύση , τη δική του τάση  και  προσπάθουν να του επιβάλλουν το δικό τους όραμα.
  13. Πείτε μας λίγα λόγια για «Το Νήμα», το χώρο που έχετε δημιουργήσει με τον Ιωάννη Πίμπα και τη Λαμπρινή Κουβαρά με στόχο της ενίσχυση της δημιουργικότητας και της καλλιτεχνικής έκφρασης;
  14. Το Νήμα είναι ένας  χώρος που φτιάχτηκε με στόχο παιδιά και ενήλικες, όμοιοι, παρόμοιοι και διαφορετικοί να επικοινωνήσουν μέσα από το παιχνίδι.  Η  εκπαίδευση, η δημιουργία αλλά και η θεραπεία  είναι τρία στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις δράσεις του Νήματος.  Η εκπαίδευση απευθύνεται σε επαγγελματίες που ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν το παιχνίδι στη δουλειά τους, η δημιουργία απευθύνεται σε όσους θέλουν να εκφραστούν δημιουργικά και η θεραπεία σε όσους επιλέγουν το παιχνίδι ως μέσο ψυχοθεραπείας.
  15. Θεωρείται ότι τα σημερινά παιδιά λόγω του αυξημένων ρυθμών ζωής είναι λιγότερο δημιουργικά σε σχέση με τις παλαιότερες γενιές;
  16. Τα σημερινά παιδιά δέχονται χιλιάδες ερεθίσματα, η  ενίσχυση της δημιουργικότητας τους έχει μπει και αυτή στο κατάλογο του προγραμματισμού. Λίστες με δράσεις, έξοδοι με εκπαιδευτικούς στόχους, ασχολίες με στόχο την ανάπτυξη της φαντασίας. Παροχές, πολλές παροχές… Αναρωτιέμαι όμως κατά πόσο υπάρχει ζεστασιά και διείσδυση σε κάθε τι  με το οποίο καταπιάνονται…η δημιουργικότητα πια μοιάζει τεχνητή… Τα παιδιά μοιάζει σαν να μην έχουν το χρόνο να επιλέξουν μεταξύ των δημιουργικών δράσεων. Για μένα η πιο δημιουργική φάση είναι ο ενδιάμεσος πια χώρος της επιλογής, όπου το παιδί είναι χαλαρό. Αυτό το δημιουργικό κομμάτι λείπει από τα παιδιά.
  17. Το θεατρικό παιχνίδι έχει τη θέση που του αρμόζει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα;
  18. Γίνεται μια προσπάθεια το θεατρικό παιχνίδι να αποτελέσει ένα κομμάτι του εκπαιδευτικού συστήματος αρκετά σημαντικό συγκριτικά με παλιότερα. Έγκειται πια και στον κάθε εκπαιδευτικό πώς θα χρησιμοποιήσει το θεατρικό παιχνίδι  και το εκπαιδευτικό δράμα, ώστε να περάσει τη γνώση στα παιδιά μέσα από το βίωμα και τον ουσιαστικό προβληματισμό.
  19. Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας καθώς και της ομάδα σας «Το Νήμα»;
  20. Το  αυτοτελές εργαστήριο του Τομ Τιριτομ στο οποίο γονείς και παιδιά εμπλουτίζουν το προσχέδιο της παράστασης  που έχει σχεδιαστεί για να ανέβει του χρόνου στο θέατρο με πρωταγωνιστές τα παιδιά που θα συμμετέχουν σε αυτό απαιτεί  από εμένα αρκετή ενέργεια αυτήν την περίοδο. Το Νήμα  βρίσκεται στα πρώτα του βήματα. Ο Γιάννης, η Λαμπρινή και εγώ  πρώτα διερευνούμε  τις ανάγκες του κόσμου που έρχεται σε επαφή μαζί μας και επείτα δημιουργούμε το κατάλληλο πλαίσιο, μέσα στο οποίο ο καθένας θα βρει τον δικό του τρόπο ικανοποίησης μέσα από την τέχνη και το παιχνίδι.

Πληροφορίες παράστασης:

Από 1/02 και κάθε Κυριακή μέχρι 21/06 στις 17:00

Νήμα ( Αιολέων 36 Α. Πετράλωνα)

Απαραίτητη η κράτηση θέσης γιατί ο αριθμός συμμετοχών είναι περιορισμένος

Τηλέφωνο επικοινωνίας 6945252935

Copyright © iPop 2012 - 2017 | All rights reserved